اندیشهفلسفهخردگفتگوحکمتمعناپرسشفرهنگ
روابط بینالملل فرع بر وجود دولت ـ ملت است؛ پدیدهای که پس از فروپاشی امپراتوریها شکل گرفت و ناسیونالیسم همزمان با آن رشد کرد. وطنگرایی از سه مسیر تقویت شد: متفکران، روشنفکران و سیاستمداران.

مقالهای از دکتر مرتضی مردیها با عنوان: " آیا آینده، خالی از وطن است؟ "
مجموعهٔ آنچه روابط بینالملل نامیده میشود فرع بر وجود پدیدهای به نام دولت ـ ملت است. Nation-State پدیدهای بود که پس از فروپاشی امپراتوریهای بزرگ، ملیت را بر پایهٔ مجموعهای از اشتراکها چون زبان، قومیت، روابط مشترک تاریخی - تمدنی و البته واقعیت مرزهای سیاسی تعریف کرد ناسیونالیسم یا ایدهٔ وطنگرایی در شکل مقایسهای و رقابتی آن همزمان با دولت ملی رشد کرد و به نوعی، هم مولود و هم مولد آن بود. ناسیونالیسم از سه مسیر تقویت شد: یکی متفکرانی که ریشه و اصالت تاریخی - تمدنی اقوام و ملل و نیز موقعیت بالقوه یا بالفعل آنان را عاملی برای هویت و افتخار دانستند، و دیگر روشنفکرانی که ایدهٔ وطنگرایی را انگیزهای برای رشد و توسعه جوامع برشمردند، و سرانجام دسته سوم، سیاستمدارانی که از این احساس برای بقای خود استفاده کردند. به هر تقدیر این تلاشها به قوت مؤثر افتاد و در قرون اخیر، جهان با شکل رشد یافتهٔ ناسیونالیسم که شدت آن در کشورهای مختلف متفاوت بود، روبرو شد.
علوم سیاسی
علوم سیاسی
فلسفه
علوم اقتصادی
علوم سیاسی
گفتگو دربارهی این مطلب۰ دیدگاه
هنوز دیدگاهی ثبت نشده؛ نخستین صدا، صدای شما باشد.