ما هي الإلحاد أو اللاأدرية ولماذا يُقال إنها في انتشار في بلدان مثل إيران وأفغانستان؟ يقول الفيلسوف المعاصر جون شلنبرغ إنه لو كان هناك إله لأحب الملحدين أكثر، لأنهم يستخدمون القوى التي منحهم إياها للتدقيق فيه ويأخذون السؤال عنه بجدية تصل إلى حد إنكار وجوده. لكن الإلحاد ليس دائماً نتيجة لاستخدام القوى التي يعتقد المؤمنون أن مصدرها إلهي. إنه نتيجة لظروف المعيشة والعوامل السياسية أيضاً. أظهر استطلاع رأي جديد أن عدد الذين يقولون إنهم لا يؤمنون بوجود الله في تركيا قد تضاعف ثلاث مرات في السنوات العشر الأخيرة. في إيران وأفغانستان، إمكانية إجراء مثل هذه الاستطلاعات صعبة، لكن وسائل الاتصال الجديدة جعلت الملحدين يعبرون عن معتقداتهم بصراحة أكبر. لكن أليس الإلحاد بين الشباب المتمرد ناتجاً في الغالب عن الهروب من الدين، وخاصة الدين الرسمي؟ وأليس ما يُسمى بانتشار الإلحاد جزءاً من عملية أدت أيضاً إلى تنوع أشكال التدين؟
اندیشهفلسفهخردگفتگوحکمتمعناپرسشفرهنگ
نقاش حول هذا المقال٤ تعليق
حساب دینداری و خدا باوری را باید از هم جدا نمود. این دو پدیده را نمی توان باهم حمل کرد درست مثل اینکه یک نفر بخواهد دو هندوانه بزرگ را بدون استفاده از کیسه و صندوق و سبد با یک دست حمل کند. وظیفه اصلی دینداران در طول تاریخ پیدایش ادیان تاکنون زنده نگاه داشتن نام و اثر بنیانگذار دین و حفظ و حمل یوغ شریعت وی بوده است و نه شناخت حقیقت و خداوند. حتا خود بنیانگذاران ادیان و مخترعین یوغ های سنگین و سبک شرایع دینی- مذهبی توجه خاصی به شناخت حقیقت وجود خود و خداوند نداشته اند غیر از آروزی زنده ماندن نام و اثر خویش در ذهن و زبان و خط انسان ( چه موافق و چه مخالف ) و بقاء آنها در حافظه و خاطره تاریخ و رسیدن به شهرت جهانی.لذا خداوند متعال در طول تاریخ پیدایش بشر روی کره زمین تاکنون هیچ انسانی را برای هدایت بشر انتخاب و معبوث و اعزام و ارسال ننموده و در گوش سر هیچ انسانی هم یک جمله یا جملاتی را نجوّا و زمزمه نکرده است چه بطور مستقیم و چه غیر مستقیم. همچنین خداوند متعال انسان را برای طاعت و بندگی ؛ تسبیح و ذکر ؛ پرستش و ستایش ؛ نیایش و مناجات ؛ دعا و عبادت ؛ احداث معابد و قربانی حیوانات و زیارت امکان به اصطلاح مقدسه نیآفریده است و چنین تکالیفی را بردوش انسان ننهاده است. طبق باور این حقیر هر فرد انسانی که از طریق دین و مذهب به خداوند باور و ایمان داشته باشد، گمراه محسوب می شود و هرچقدر باور و ایمان دینی - مذهبی وی عالیتر و استوار تر باشد گمراه تر و الا آخر تا رئوس مخروط های دینی که در آنجاها گمراه ترین ها جلوس و ماوا کرده اند.
دانشمندی که از رازهای ژرفای هستی میگوید: خداناباوری با روش علمی، ناسازگار است.. http://www.deeplook.ir/%d8%ae%d8%a7%d9%86%d8%a7%d8%a8%d8%a7%d9%88%d8%b1%db%8c-%d9%88-%d8%b1%d9%88%d8%b4-%d8%b9%d9%84%d9%85%db%8c/
محققان می گویند ذهن انسان ها برای به کارگیری هر دو شبکه ساخته شده است. جدا از جدال همیشگی با علم، عقاید مذهبی در موقعیت های درست می توانند به طور مثبتی خلاقیت و بینش علمی را ارتقا و افزایش دهند. بسیاری از مشهورترین دانشمندان، افرادی مذهبی یا معنوی بوده اند. آمار نشان می دهد که از سال ۱۹۰۱ تا ۲۰۰۰، تعداد ۶۵۴ برنده ی نوبل یا حدود ۹۰ درصد برندگان نوبل، متعلق به ۲۸ فرقه ی مذهبی بوده اند. ۱۰.۵ درصد باقی مانده، منکر خدا، اگنوستیک (ندانم گرایی) یا آزاد اندیش بوده اند. بنابراین دانشمندان نتیجه می گیرند که شما می توانید هم یک فرد مذهبی و هم یک دانشمند در سطح عالی باشید. می توان با قواعد ساده ای از جدال بین علم و مذهب اجتناب کرد : مذهب در مورد توضیح ساختار فیزیکی دنیا، چیزی برای گفتن ندارد: این کار علم است. در مقابل، علم نمی تواند بگوید اخلاق چیست یا نمی تواند بگوید که چگونه باید هدف و معنایی را در زندگی مان ایجاد کنیم. http://www.deeplook.ir/%d8%ac%d8%af%d8%a7%d9%84-%d8%a8%db%8c%d9%86-%d8%b9%d9%84%d9%85-%d9%88-%d9%85%d8%b0%d9%87%d8%a8/
باسلام در پاسخ به جناب عرفان کسرایی.. آیا علم آینده با چارچوبی جامعتر میتواند به تمام سوالات بشریت پاسخ دهد؟! http://www.deeplook.ir/%da%86%d8%a7%d8%b1%da%86%d9%88%d8%a8-%d8%b9%d9%84%d9%85-%d8%a2%db%8c%d9%86%d8%af%d9%87/