نقد و بررسی کتاب دربارۀ شر با حضور کاوه بهبهانی و نعیمه پورمحمدی

جنابعالی, آدابِ گفت و گو را رعایت نمی کنید. من از ادامه گفت و گو با شما معذورم . موفق باشید.

1/معلولین ذهن شامل کسانی می شوند که یک مشکل پزشکی در سیستم مغزی و عصبی آنها وجود دارد.به دنبال مشکل مغزی به مرور زمان دچار بیماریهای جسمی نیز می شوند.در نتیجه این افراد در طیف معلولین "جسمی و ذهنی" قرار می گیرند. 2/ در اینجا شما یک مقایسه بین "عقل محدود" انسان با "عقل نامحدود اللهی و قدسی" انجام داده اید. اینکه چرا خداوند این افراد را شفا نمی دهد؟ اشخاصی که از لحاظ مغزی مشکل پیدا می کنند,از آنجائیکه سلولهای مغزی و عصبی اگر دچار مرگ و یا نقص شوند,,امکان بازسازی در آنها عملا یا غیر ممکن و یا بسیار مشکل است. پس اینکه انسان منتظر معجزه و یا شفا باشد ,عاقلانه نیست! 3/ من نگفتم که ما مسئول زندگی خود نیستیم !! بلکه گفتم که ما مسئول (تولد و یا مرگ)خود نیستیم. "زندگی" فاصله بین تولد تا مرگ است. اتفاقاً ما مسئول انتخابهای درست و یا نادرست خود در زندگی هستیم . 4/مرگ طبیعی یعنی مرگی که بر اساس طبیعت وجودی یک انسان رخ می دهد.مثلاً(بیماری,,حوادث طبیعی"نظیر زلزله,سیل,تصادفات و غیره" مرگ طبیعی ,مرگی است که خود انسان درآن دخالت مستقیم نداشته باشد,بلکه سلسله عوامل موجبِ مرگ او شود. اما مرگ غیر طبیعی,مرگی است که خود انسان در آن دخالت مستقیم دارد.نظیر(خودکشی و یا دیگرکُشی)که به آن "قتلِ نفس"گفته می شود. در مورد اینکه شما فرمودید که آیا من با مشاهده بلایای طبیعی و مرگ انسانها ناراحت می شوم یا خیر؟! صد در صد . اگر ناراحت نشوم ,انسان نیستم !! حتی حیوانات هم از مرگ هم نوع خود ناراحت می شوند چه برسد به انسان !! 5-شما از کجا تشخیص می دهید که واقعیت ها را به آن کودک ناتوان ذهنی می گویید؟ مگر شما از دریچه چشم او به جهان می نگرید؟ آن افراد به دلیل معلولیت ذهنی ,جهان را کودکانه می بینند.در نتیجه برعکس من وشما که دائماً "سود و زیان" خود را تاجرانه در نظر می گیریم ,آنها کودکانه زندگی می کنند و چه بسا از من وشما بیشتر از زندگی خود لذت می برند. آن افراد مانند ما انسانها"نقاب بر چهره"ندارند,,بلکه خودِ خودشان هستند. این ما هستیم که دوست داریم در نظر دیگران "موجه" جلوه کنیم. 6/من در اینجا مادر فداکار را به دو بخش تقسیم می کنم. مادر فداکار "عاقل و دانا" مادر فداکار "جاهل و نادان" یک مادر فداکار" عاقل و دانا" ,عشق و عقل را به موازات هم بکار می برد.او به فرزندش عاقلانه "عشق"می ورزد. مادر فداکار" عاقل و دانا" ,,نه خودش را "قربانی" فرزندش می کند ونه فرزندش را "قربانی" خودش. اما مادر "جاهل و نادان" ,,هم خودش را "قربانی" فرزندش می کند و هم فرزندش را" قربانی "خودش .        

با نگاه طبیعت انگار سخن شما ممکن بود درست باشد اما خدا که طبیعت انگار نیست. در نگاه طبیعت انگار است که رنج و عذاب demerit و یا plight تعریف می شود. در نگاه خدا باور حیات پیش از after-life مرحله سختی است. پس این موضع شما را ساقط می کند.

یادمه یه زمانی که داستان تولد زال پدر رستم رو می خوندم و اینکه پدرش از شرم اینکه مردم اون رو مسخره کنند پسرش رو برد تو کوه ول کرد تا بمیره من این رفتار رو ظالمانه می دونستم اما الان می بینم که حق با سام بود البته سفید بودن مو زیاد مشکلی نیست میشه باهاش کنار اومد اما عقب مانده ذهنی نه کور بودن بهتر از اینکه کم هوش باشی نابینایان توان انجام بعضی امور رو دارند اما کم هوشان نه آیا خوبه که انسانی رو به دنیا بیاریم که همیشه به دیگران وابسته باشه آیا خوبه که توسط دیگران مسخره بشه آیا خوبه که عزت نفسش لگدمال بشه شما هی بگید این کار غلطه کی گوش میده بهتر اینکه به چنین زندگی دردناکی پایان بدی