چرا این کتاب؟
- مفهومهایی چون کنش اجتماعی، هویت، قدرت و نابرابری را با مثالهای ملموس زندگی روزمره توضیح میدهد.
- نشان میدهد آنچه «انتخاب فردی» مینامیم، چگونه در محدودهٔ هنجارها، ارزشها و فشارهای اجتماعی شکل میگیرد.
- رابطهٔ ما با زمان و مکان، فناوری و مصرفگرایی را در جهان معاصر بررسی میکند.
- جامعهشناسی را از تاریخ، انسانشناسی، روانشناسی و اقتصاد متمایز میکند و نگاه رابطهای و شبکهای را محور بحث میگیرد.
- ویراست سوم آن در ۲۰۱۹ به یاد باومن منتشر شده و برای دانشجویان و خوانندگان عمومی قابلاستفاده است.
معرفی کتاب
«جامعهشناسانه اندیشیدن» (Thinking Sociologically) نوشتهٔ زیگمونت باومن و تیم می است و فرهنگ ارشاد آن را به فارسی ترجمه کرده است؛ نشر نی ترجمهٔ فارسی را منتشر کرده است. کتاب نخستینبار در ۱۹۹۰ منتشر شد و بارها بازنگری شد. ترجمهٔ فارسی بر پایهٔ ویراست سوم است که در ۲۰۱۹ و به یاد باومن منتشر شد. ریشهٔ کتاب به «جامعهشناسی روزمره»، اثر باومن در دههٔ ۱۹۶۰ در لهستان، بازمیگردد.
پرسش اصلی کتاب این است که نگاه جامعهشناسانه به مسائل اجتماعی چه تفاوتی با دیگر شیوههای اندیشیدن دارد. نویسندگان زندگی اجتماعی را نه مجموعهای از دادههای آماری و نظریههای پیچیده، بلکه روابط انسانی و تجربههای روزمره میدانند. از اینرو نشان میدهند هویت فردی همواره در بستر اجتماعی ساخته میشود و «خود» را نمیتوان جدا از «دیگری» فهمید. آنان تأکید میکنند که افراد در شبکهای از وابستگیها و روابط متقابل قرار دارند و رفتارشان را نمیتوان به انتخابهای فردی تقلیل داد.
کتاب به آزادی انتخاب در زندگی مدرن میپردازد و میگوید انتخاب سبک زندگی یا مصرف کالاها بیش از آنکه شخصی باشد، بازتاب فرهنگ مسلط و ساختارهای اقتصادی است. همچنین رابطهٔ ما با زمان و مکان، شتاب زندگی مدرن، مهاجرت، فناوری و مصرفگرایی را بررسی میکند و از مدرنیته، پستمدرنیته، جهانیشدن، عدالت اجتماعی و نابرابری سخن میگوید. بخش پایانی به پرسشهای بنیادین خود جامعهشناسی میپردازد: آیا این علم فقط توصیف زندگی اجتماعی است یا میتواند در تغییر آن هم نقش داشته باشد؟ پاسخ نویسندگان این است که جامعهشناسی ابزار آگاهی است و ما را وامیدارد وضع موجود را به پرسش بگیریم و امکانهای تازهای برای عمل اجتماعی تصور کنیم.
