درس‌گفتار اخلاق زبان در نهج البلاغه از ابوالقاسم فنائی

جناب قائم پناه باسپاس از جوابیتان ولی من سه نظررادریک زمان درج نمودم که یکی ازانها سریعا تایید شد ودونظر دیگر بافاصله ای طولانی تایید گردید میگذاریم به حساب سوءتفاهم! همه مابه نوعی درجهت ارتقافرهنگی مردممان در تلاشیم ایکاش روزی شاهد برون رفت ازاین شرایط باشیم روزی که ببینیم خدابه خلیفه خود درزمین بدرستی اعتماد کرده واوفارغ از کفر وشرک که باکمی تامل متاسفانه بندهای ان دست وپای ملل اسلامی رابسته وهرروزکه میگذرد بندهای ان محکم ترمیشود میتواند بدون تعصب به ارای مخالف گوش داده وانها رادر تمامی اموردخالت داده تاشاهد رستگاری باشیم باسپاس مجدد

سلام جناب قائم پناه متاسفم که شاهد سانسور صحبتهایم توسط شماهستم مگر در نقد باید افراد راتایید کرد ؟نمیدانم چراروشنفکران ماهنوز ظرفیت به چالش کشیده شدن راندارند در صورتیکه میدانند انچه میدانند ناقص است ومحصور مادیت دنیایند وفیزیکالسم بامهارتی صد چندان انها رامقهور خود ساخته است اگر نظر مرادرج نکنید خیالی نیست ولی بدانید تقابل در برابر استدلال ضعف شماست نه قدرت منتقد! من بقدر ناچیز خود مسئولم وشماهم مسئول امیدوارم همهمان بتوانیم به تعهد خود عمل نماییم باسپاس

سلام فایل جلسه اول راشنیدم که متاسفانه نپسندیدم نکاتی رابیان میکنم که شاید دلیل ناخرسندیم راموجه سازد فضائل اخلاقی احکامی تحلیلیند ونمودشان در بین مااحکامی تالیفی که متاسفانه باتوجه به محدودیت زمان ومکان این احکام تالیفی دچار سوگیری میشوند زبان نیز از این قاعده مستثنی نیست چراکه زبان برامده از اندیشه بوده وقفس محدودیت محمولی مانند نسبیت رابران ثابت میگرداند نمیدانم روزی میرسد که علمای اخلاق موفق شوند بر رئالیسم اخلاقی در دنیای فانی فائق شوند، نمیدانم میتوانند تبیین مسائل رافارغ از زمان ومکان بخورد مردم دهند فکر کنم بتوانند ولی مطمئنم وقتی این امر حادث میشود که بی وزنی اندیشه رابتمامی درک نمایند