
عباس امانت، زاده ۲۳ آبان ۱۳۲۶، تاریخنگار و ایرانشناس ایرانی و استاد بازنشسته دانشگاه ییل است. حوزههای پژوهشی او شامل تاریخ ایران جدید، دوره قاجار، جنبش بابی و تشیع ایرانی میشود.
عباس امانت، زاده ۲۳ آبان ۱۳۲۶، تاریخنگار، ایرانشناس و استاد بازنشسته تاریخ و مطالعات بینالمللی دانشگاه ییل است. او کارشناسی خود را از دانشگاه تهران گرفت و دکترای تاریخ را از دانشگاه آکسفورد دریافت کرد. امانت از پژوهشگران برجسته تاریخ ایران، بهویژه دوره قاجار، جنبش بابی، تشیع ایرانی، تاریخ اندیشه سیاسی و هویت ایرانی است. او صاحب کرسی ویلیام گراهام سامنر در دانشگاه ییل بوده و با دانشنامه ایرانیکا و مجله مطالعات ایرانی نیز همکاری داشته است.
زمینه اصلی کار امانت تاریخ ایران جدید، تاریخ قاجار، آیین بابی و بهایی، اندیشه آخرالزمانی در اسلام و تشیع، تاریخ هویت ایرانی، و نسبت ایران با جهان مدرن است. روش او معمولاً تلفیقی از تاریخ سیاسی، تاریخ فرهنگی، تاریخ دین و تحلیل ساختارهای اجتماعی است. آثار او درباره جنبش بابی، ناصرالدینشاه و تاریخ مدرن ایران از پژوهشهای مهم دانشگاهی در این حوزهها به شمار میآیند.
