عباس میلانی

عباس ملک‌زاده میلانی، شناخته‌شده با نام عباس میلانی، در سال ۱۳۲۸ در تهران زاده شد. او تحصیلات دانشگاهی خود را در علوم سیاسی و اقتصاد در دانشگاه برکلی گذراند و در سال ۱۹۷۴ دکترای علوم سیاسی خود را از دانشگاه هاوایی دریافت کرد. پس از آن در دانشگاه ملی ایران و سپس در دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران تدریس کرد.

میلانی پس از مهاجرت به آمریکا، مدتی استاد تاریخ و علوم سیاسی و رئیس دانشکده در دانشگاه نوتردام دو نامور در کالیفرنیا بود. سپس به مؤسسه هوور و دانشگاه استنفورد پیوست و به‌عنوان مدیر برنامه مطالعات ایرانی در استنفورد و پژوهشگر حوزه ایران معاصر شناخته شد.

عمده آثار میلانی در زمینه تاریخ سیاسی و فکری ایران معاصر است. از آثار مهم او می‌توان به «تجدد و تجددستیزی در ایران»، «معمای هویدا»، «ایرانیان نامدار» و «نگاهی به شاه» اشاره کرد. او در این آثار به شخصیت‌ها، ساختارهای سیاسی و تحولات فکری و اجتماعی ایران، به‌ویژه در دوران پهلوی و سال‌های منتهی به انقلاب ۱۳۵۷، پرداخته است.

اهمیت کار میلانی در پیوند دادن زندگینامه سیاسی، تاریخ‌نگاری معاصر و مسئله تجدد در ایران است. آثار او، موافقان و منتقدان گوناگونی داشته‌اند، اما در بحث‌های مربوط به تاریخ پهلوی، روشنفکری ایرانی، اصلاحات، استبداد و گذار به مدرنیته از منابع پرارجاع به‌شمار می‌روند.