زندگی و اندیشه
حسن یوسفی اشکوری پژوهشگر دین، نویسنده و روزنامه‌نگار ایرانی و از چهره‌های نواندیشی دینی و جریان ملی ـ مذهبی است. نوشته‌ها و گفت‌وگوهای او عمدتاً بر نسبت دین، دموکراسی، حقوق شهروندی، اصلاح دینی و بازخوانی تاریخی اسلام متمرکز است.
حسن یوسفی اشکوری در ۲۰ مرداد ۱۳۲۸ در اشکورِ رودسر زاده شد. او از نوجوانی در حوزه‌های رودسر و قم به تحصیل علوم اسلامی، از جمله فقه، اصول، کلام، فلسفه و تفسیر، پرداخت. پس از انقلاب ۱۳۵۷، نمایندهٔ تنکابن در دورهٔ نخست مجلس شورای اسلامی بود و سپس فعالیت خود را بیش از پیش در پژوهش، روزنامه‌نگاری و مباحث دینی و اجتماعی پی گرفت.
اشکوری از بنیان‌گذاران مرکز پژوهش‌های علی شریعتی و از همکاران نشریهٔ «ایران فردا» بود. در آثار و گفتارهایش از اصلاح فهم دینی، دموکراسی، آزادی اندیشه، حقوق زنان و نقد قرائت‌های اقتدارگرا از دین دفاع کرده است. از آثار او می‌توان به «عدل در جهان‌بینی توحیدی»، «بت‌های شکسته»، «خرد در ضیافت دین»، «در تکاپوی آزادی» و «باور دینی و داور دینی در شناخت وحی و نبوت» اشاره کرد.
او پس از شرکت در کنفرانس برلین در سال ۱۳۷۹ بازداشت و در دادگاه ویژهٔ روحانیت محاکمه شد؛ حکم نخستین او نقض و به زندان و خلع دائم از لباس روحانیت محکوم شد. این تجربه نیز در نوشته‌ها و خاطرات او بازتاب یافته است. جایگاه فکری اشکوری بیش از همه با تلاش برای پیوندزدن ایمان دینی با عقلانیت انتقادی، آزادی و دموکراسی شناخته می‌شود.
