زندگی و اندیشه
محمدتقی فاضل میبدی (زاده ۶ مرداد ۱۳۳۲ در میبد) روحانی نواندیش ایرانی، عضو مجمع محققین و مدرسین حوزه علمیه قم و استاد دانشکده مفید قم است. او که سال‌ها زیر نظر حسینعلی منتظری، عبدالله جوادی آملی و ناصر مکارم شیرازی تحصیل کرده، به مواضع اصلاح‌طلبانه درباره حجاب، مرجعیت، القاب روحانی و رابطه دین و حکومت شهرت دارد.
محمدتقی فاضل میبدی در ۶ مرداد ۱۳۳۲ در شهر میبد از توابع استان یزد به دنیا آمد. او در سال ۱۳۵۰ وارد حوزه علمیه قم شد و تحصیلات دینی خود را نزد استادان برجسته آن دوره پی گرفت. استادان فلسفه او یحیی انصاری شیرازی و عبدالله جوادی آملی بودند، درس خارج اصول فقه را به مدت شش سال نزد ناصر مکارم شیرازی گذراند و خارج فقه را نیز شش سال نزد حسینعلی منتظری آموخت. این پیوند نزدیک با منتظری در شکل‌گیری رویکرد انتقادی و اصلاح‌طلبانهٔ او به فقه سیاسی و ساختار روحانیت مؤثر بوده است.
فاضل میبدی سابقهٔ تدریس دروسی چون شرح لمعه، حاشیهٔ منطق، بدایة الحکمه، اصول فقه و کفایه را در حوزهٔ علمیهٔ قم دارد و هم‌اکنون عضو مجمع محققین و مدرسین حوزهٔ علمیهٔ قم و استاد دانشکدهٔ مفید قم است.
او از روحانیونی است که در سال‌های اخیر با اظهارنظرهای صریح دربارهٔ مسائل اجتماعی و سیاسی ایران شناخته شده است؛ از جمله دیدگاه‌های او دربارهٔ عدم الزام شرعی و عقلی برخورد با پوشش زنان، نقد به‌کارگیری بی‌ضابطهٔ القابی چون «آیت‌الله» و «حجت‌الاسلام» برای روحانیونی که اجتهاد نکرده‌اند، و نیز مواضع انتقادی او دربارهٔ نسبت دین، حکومت و عدالت اقتصادی. او در گفت‌وگوهای متعدد با رسانه‌ها بر ضرورت تغییر رویکردهای کلان سیاسی و اقتصادی کشور و توجه به مطالبات نسل جوان تأکید کرده است.
از آثار مکتوب او می‌توان به کتاب‌های «دین چیست؟»، «تسامح و تساهل» و «حدیث آزادی»، و نیز مقالاتی چون «رسالهٔ دین‌شناخت»، «حدیث عقلانیت» و «یادنامهٔ خاتمی» اشاره کرد.