
یوسف صانعی از فقیهان و مراجع تقلید شیعه در ایران معاصر بود. او در مباحث فقهی بهویژه در حوزه عدالت، کرامت انسان، حقوق زنان و مسائل اجتماعی دیدگاههایی نواندیشانه و محل توجه پژوهشگران دینپژوهی معاصر ارائه کرد.
یوسف صانعی در سال ۱۳۱۶ در نیکآباد اصفهان زاده شد و پس از تحصیلات مقدماتی، برای ادامه تحصیل علوم دینی به حوزه علمیه قم رفت. او در قم نزد استادانی چون سیدحسین بروجردی و روحالله خمینی به تحصیل فقه و اصول پرداخت و در جوانی به مرتبه تدریس و اجتهاد رسید.
صانعی سالها در حوزه علمیه قم به تدریس فقه و اصول مشغول بود و آثار فقهی و استدلالی متعددی از او منتشر شد. بخش مهمی از آثار و درسهای او به فقه استدلالی، مباحث حقوقی، احکام اجتماعی، فقه خانواده، قضاوت، حدود و دیات و مسائل نوپدید اختصاص دارد. او همچنین رساله عملیه و مجموعه استفتائات و دیدگاههای فقهی خود را منتشر کرد.
در رویکرد فقهی صانعی، مفاهیمی مانند عدالت، نفی تبعیض، کرامت انسانی و توجه به تغییرات زمان و مکان برجسته است. برخی دیدگاههای او درباره حقوق زنان، برابری انسانی، مسئولیت اخلاقی در فتوا و نسبت فقه با نیازهای جامعه معاصر، سبب شد که آثارش در مباحث فقه نواندیشانه و دینپژوهی جدید مورد توجه قرار گیرد.
جایگاه صانعی را میتوان در امتداد سنت فقهی شیعه و در عین حال در پیوند با پرسشهای جدید اجتماعی و اخلاقی فهم کرد. او کوشید فقه را با زبان عدالت و کرامت انسانی بازخوانی کند و از ظرفیتهای درونی سنت برای پاسخ به مسائل نو استفاده کند.