
حکومت زمانی مشروطه میشود که مردم حقوق اجتماعی و شهروندی خود را بشناسند و بدانند باید چه چیزی را از حکومت بخواهند و چه چیزی را نخواهند.
حسین آبادیان (زاده ۲ بهمن ۱۳۴۰ در لار) استاد تاریخ دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره) و پژوهشگر برجسته تاریخ معاصر ایران است. او با رویکردی فلسفی، عقلانی و پدیدارشناسانه به تاریخ میپردازد و از مفاهیم فقهی و اصولی برای تبیین جنبشهای فکری معاصر ایران بهره میگیرد. آبادیان نویسنده دوازده کتاب و بیش از پنجاه مقاله پژوهشی به زبانهای فارسی، انگلیسی و عربی است.
حسین آبادیان در ۲ بهمن ۱۳۴۰ در لار به دنیا آمد. تحصیلات خود را از کارشناسی تا دکتری در دانشگاه شهید بهشتی به پایان رساند. موضوع پایاننامه کارشناسی ارشد او «مبانی تئوریک مشروطهخواهی و مشروعهخواهی» بود که برای نخستین بار در تاریخنگاری دوره مشروطه از مفاهیم و مباحث فقهی و اصولی برای تبیین این جنبش استفاده کرد. بخشی از این رساله با عنوان «مبانی نظری حکومت مشروطه و مشروعه» منتشر شد.
آبادیان هماکنون با درجه علمی استادی در گروه تاریخ دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره) تدریس میکند. او از معدود پژوهشگران تاریخ معاصر ایران است که رویکردی فلسفی و عقلانی به تاریخ دارد و برای فهم و تبیین وقایع تاریخ معاصر ایران از روش پدیدارشناسی سود میجوید. همچنین از مفاهیم فقهی و اصولی در تحلیل جنبشهای فکری معاصر بهره برده که این رویکرد در نوع خود منحصربهفرد است.
از مهمترین آثار او میتوان به «تقدیر تاریخی اندیشه در ایران دوره قاجار»، «تاریخ سیاسی ایران معاصر؛ بسترهای تأسیس سلطنت پهلوی»، «مفاهیم قدیم و اندیشه جدید، درآمدی نظری بر مشروطه ایران»، «بحران آگاهی و تکوین روشنفکری در ایران»، «ایران؛ از سقوط مشروطه تا کودتای سوم اسفند»، «بحران مشروطیت در ایران»، «دو دهه واپسین حکومت پهلوی»، «روایت ایرانی جنگهای ایران و روس»، «زندگینامه سیاسی دکتر مظفر بقائی»، «اندیشه دینی و جنبش ضد رژی در ایران» و «رسولزاده فرقه دمکرات و تحولات معاصر ایران» اشاره کرد.
