زندگی و اندیشه
عادل مشایخی مدرس، مترجم و نویسنده ایرانی فلسفه، متولد ۱۳۵۱ در تهران، و دانش‌آموخته کارشناسی ارشد فلسفه از دانشگاه شهید بهشتی است. او بیشتر با ترجمه و تألیف در حوزه فلسفه قاره‌ای قرن بیستم، به‌ویژه اندیشه‌های ژیل دلوز، میشل فوکو و اسپینوزا، شناخته می‌شود.
عادل مشایخی در سال ۱۳۵۱ در تهران به دنیا آمد و تحصیلات دانشگاهی خود را تا مقطع کارشناسی ارشد فلسفه در دانشگاه شهید بهشتی ادامه داد. او در فضای فکری ایران بیشتر به عنوان مدرس، مترجم و نویسنده فلسفه شناخته می‌شود و حوزه اصلی فعالیتش فلسفه قاره‌ای معاصر است.
مشایخی در معرفی و ترجمه آثار مرتبط با ژیل دلوز نقش قابل توجهی داشته است. ترجمه فارسی «نیچه و فلسفه» و «تجربه‌گرایی و سوبژکتیویته» از ژیل دلوز از جمله کارهای مهم اوست که به گسترش شناخت فارسی‌زبانان از سنت دلوزی، خوانش دلوز از نیچه و هیوم، و نسبت فلسفه با تفاوت، نیرو، تجربه و سوبژکتیویته کمک کرده است.
او در آثار تألیفی خود نیز به فیلسوفانی چون دلوز، فوکو، اسپینوزا و لایب‌نیتس پرداخته است. از جمله آثارش می‌توان به «دلوز، ایده، زمان»، «تبارشناسی خاکستری است: تأملاتی درباره روش فوکو»، «لایب‌نیتس و امر سیاسی» و «مواجهه اسپینوزا-دلوز» اشاره کرد. این آثار نشان‌دهنده توجه او به پیوند میان متافیزیک، سیاست، زمان، قدرت و روش تبارشناختی هستند.
مشایخی در نوشته‌ها و گفتارهایش فلسفه را امری جدا از سیاست و تاریخ نمی‌بیند. تمرکز او بر دلوز و فوکو، از یک سو به بحث‌های نظری درباره تفاوت، سوژه، نیرو و قدرت مربوط است و از سوی دیگر به امکان تحلیل انتقادی وضعیت‌های تاریخی و اجتماعی. جایگاه او در فضای فارسی بیشتر در مقام مفسر و مترجم فلسفه قاره‌ای و میانجی مفاهیم دشوار آن برای مخاطبان ایرانی تعریف می‌شود.
