بدیع‌الزمان فروزانفر

بدیع‌الزمان فروزانفر با نام اصلی محمدحسین بشرویه‌ای، در سال ۱۲۷۶ خورشیدی در بشرویه خراسان زاده شد. او پس از تحصیل مقدمات علوم ادبی و دینی، به تهران رفت و در مدرسه دارالفنون و سپس در محیط‌های علمی و دانشگاهی به ادامه تحصیل و تدریس پرداخت. فروزانفر از استادان برجسته ادبیات فارسی در دانشگاه تهران بود و سال‌ها در آموزش و پژوهش این حوزه فعالیت کرد.

فروزانفر از مهم‌ترین پژوهشگران ادبیات کلاسیک فارسی در دوره معاصر به شمار می‌آید. بخش مهمی از شهرت او به مطالعات گسترده درباره مولانا جلال‌الدین بلخی بازمی‌گردد. او با پژوهش‌های تاریخی و ادبی خود درباره زندگی و آثار مولانا، از جمله کتاب «رساله در تحقیق احوال و زندگانی مولانا جلال‌الدین محمد» و نیز تصحیح آثار مولانا، جایگاهی بنیادین در مولوی‌پژوهی ایران پیدا کرد.

از مهم‌ترین آثار تصحیحی او می‌توان به تصحیح «مثنوی معنوی» و «کلیات شمس تبریزی» اشاره کرد. روش او در تصحیح متون بر مقابله نسخه‌های متعدد، دقت زبانی و توجه به اصول علمی تصحیح استوار بود و آثارش تا امروز از منابع مهم پژوهشگران ادبیات فارسی محسوب می‌شوند.

فروزانفر همچنین در زمینه تاریخ ادبیات فارسی، سبک‌شناسی و بررسی آثار شاعران بزرگ کلاسیک پژوهش‌های مهمی انجام داد. او در سال ۱۳۴۹ خورشیدی در تهران درگذشت و میراث علمی‌اش همچنان در مطالعات مربوط به ادبیات فارسی و به‌ویژه شناخت مولانا تأثیرگذار است.