میزان شادکامی و کیفیت زندگی یک جامعه، پیش از آنکه محصول تلاشهای فردی یا دیدگاههای روانشناختی محض باشد، برآمده از تصمیمات سیاسی و ساختارهای اقتصادیای است که ما برای زیستن در کنار یکدیگر انتخاب میکنیم.
بنجامین ردکلیف، اندیشمند و استاد علوم سیاسی دانشگاه نوتردام آمریکا بود که پژوهشهایش بر سنجش نسبت میان سیاست، اقتصاد و کیفیت زندگی انسان تمرکز داشت. اثر برجسته او، کتاب «اقتصاد سیاسی شادکامی انسان»، به بررسی تجربی اثرات سیاستهای عمومی و دولت رفاه بر رضایت از زندگی پرداخته است.
بنجامین ردکلیف (Benjamin Radcliff) پژوهشگر و استاد برجسته علوم سیاسی در دانشگاه نوتردام آمریکا بود. او یکی از پیشگامان مطالعه بینرشتهای میان علوم سیاسی، اقتصاد و روانشناسی بهزیستی به شمار میرفت و تمرکز پژوهشهای خود را بر این پرسش اساسی گذاشته بود که چگونه ساختارها و سیاستهای اقتصادی-سیاسی بر میزان شادکامی و رضایت واقعی انسانها از زندگی تأثیر میگذارند.
ردکلیف در آثار خود، بهویژه در کتاب شاخصش «اقتصاد سیاسی شادکامی انسان» (The Political Economy of Human Happiness) که توسط انتشارات دانشگاه کمبریج منتشر شد، با بهرهگیری از دادههای گسترده بینالمللی نشان داد که جوامعی دارای بالاترین سطح کیفیت زندگی و شادکامی هستند که نهادهای دموکراتیک قویتر، اتحادیههای کاری فعالتر و نظامهای رفاه اجتماعی منسجمتری داشته باشند. پژوهشهای او دیدگاههای سنتی نئولیبرال درباره بازار آزاد و شادکامی را به چالش کشید و مدافع نقش حمایتی دولت در برابر فشارهای ساختاری بازار بود.