دیوید کوزنزهوی (۱۹۴۳–۲۰۱۵) فیلسوف برجسته آمریکایی و استاد ممتاز فلسفه در دانشگاه کالیفرنیا، سانتا کروز بود. او به دلیل پژوهشهای عمیقش در پل زدن میان هرمنوتیک، نظریه انتقادی و فلسفه قارهای قرن بیستم، بهویژه مواجهه اندیشههای هایدگر، گادامر و فوکو شناخته میشود.
دیوید کوزنزهوی در سال ۱۹۴۳ متولد شد. او مدارک تحصیلی خود را از دانشگاههای معتبر آمریکا دریافت کرد و سالها به عنوان استاد فلسفه در دانشگاه کالیفرنیا، سانتا کروز (UCSC) به تدریس و پژوهش پرداخت. او یکی از چهرههای کلیدی در معرفی و تحلیل دقیق سنتهای فلسفی قارهای اروپایی به جامعه علمی انگلیسیزبان بود.
کتاب نخست و پرنفوذ او با عنوان «حلقه هرمنوتیکی» (The Hermeneutic Circle - ۱۹۷۸) یکی از آثار پایه در تبیین نظریه تفسیر و نسبت میان متن، خواننده و زمینه تاریخی است. او در طول حیات پژوهشی خود به بررسی نقاط تلاقی نظریه انتقادی مکتب فرانکفورت و واسازی پساساختاری پرداخت. اثر مهم دیگر او، «مقاومت بحرانی» (Critical Resistance - ۲۰۰۴)، نقدها و پاسخهای نوآورانهای به امکان مقاومت سیاسی و اخلاقی در اندیشه متفکرانی چون میشل فوکو، ژاک دریدا و ژیل دلوز ارائه داد.
هوی همواره میکوشید نشان دهد که هرمنوتیک و تفسیر، امر مجردی نیستند بلکه پیوندی ناگسستنی با سیاست، قدرت و اخلاق دارند. آثار و دیدگاههای او نقش مهمی در بسط فهم فلسفی از مفاهیمی چون «زمانمندی»، «مقاومت» و «کثرتگرایی تفسیری» در دنیای معاصر داشته است. او در سال ۲۰۱۵ درگذشت.