اسکندر فیروز

اسکندر فیروز در سال ۱۳۰۵ خورشیدی در شیراز به دنیا آمد. او تحصیلات عالی خود را در رشته مهندسی عمران در دانشگاه یوتا در ایالات متحده آمریکا به پایان رساند، اما مسیر اصلی فعالیتش به سوی حفاظت از طبیعت، حیات وحش و مدیریت منابع طبیعی ایران رفت.

فیروز در دهه‌های ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ خورشیدی از مهم‌ترین چهره‌های شکل‌گیری ساختار نوین حفاظت محیط زیست در ایران بود. او با تأسیس و توسعه نهادهای حفاظت از طبیعت، نقش مهمی در تبدیل نظام سنتی شکاربانی به ساختارهای علمی‌تر حفاظت محیط زیست ایفا کرد و به عنوان نخستین رئیس سازمان حفاظت محیط زیست ایران فعالیت داشت.

در دوره مدیریت او، شمار زیادی از مناطق طبیعی ایران تحت حفاظت قرار گرفتند و موضوعاتی مانند حفاظت از گونه‌های جانوری، تالاب‌ها و زیست‌بوم‌های طبیعی در سطح ملی و بین‌المللی اهمیت بیشتری یافتند. او همچنین در شکل‌گیری و پیشبرد کنوانسیون رامسر درباره تالاب‌ها، که در سال ۱۹۷۱ در شهر رامسر ایران تصویب شد، نقش مهمی داشت.

از آثار شناخته‌شده او کتاب «حیات وحش ایران: مهره‌داران» است که به معرفی و بررسی گونه‌های جانوری ایران می‌پردازد. اسکندر فیروز در سال‌های بعد نیز به فعالیت‌های علمی، پژوهشی و ترویجی در زمینه محیط زیست ادامه داد و به عنوان یکی از مهم‌ترین چهره‌های تاریخ حفاظت طبیعت ایران شناخته می‌شود.