شینا انصاری

شینا انصاری، زادهٔ سال ۱۳۵۲ در تهران، مدیر و پژوهشگر ایرانی حوزهٔ محیط زیست است. او کودکی و نوجوانی خود را در آمل گذراند و در سال ۱۳۷۵ مدرک کارشناسی مهندسی کشاورزی با گرایش گیاه‌پزشکی را از دانشگاه بوعلی سینا دریافت کرد. انصاری در سال ۱۳۷۸ کارشناسی ارشد مهندسی کشاورزی با گرایش بیماری‌شناسی گیاهی را در دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، به پایان رساند و سپس در همان دانشگاه دکتری مدیریت محیط زیست گرفت. رسالهٔ دکتری او به تدوین راهبردهای زیست‌محیطی برای مدیریت سموم ارگانوفسفره در کشت برنج استان مازندران اختصاص داشت.

او از سال ۱۳۷۹ فعالیت حرفه‌ای خود را در سازمان حفاظت محیط زیست آغاز کرد و مسئولیت‌هایی چون سرپرستی ادارات محیط زیست شهرستان ری و تهران، معاونت اداره کل محیط زیست استان تهران، معاونت فنی اداره کل محیط زیست استان البرز و مدیریت کل دفتر پایش فراگیر آلودگی سازمان حفاظت محیط زیست را بر عهده داشت. فعالیت‌های او در این دوره شامل پایش کیفیت هوا و آلاینده‌ها، توسعهٔ آزمایشگاه‌های معتمد محیط زیست، خوداظهاری صنایع و تدوین ضوابط و استانداردهای زیست‌محیطی بود. او همچنین در فرایند تهیهٔ قانون هوای پاک و قانون حفاظت از خاک مشارکت داشت.

انصاری در سال ۱۳۹۸ مدیرکل محیط زیست و توسعهٔ پایدار شهرداری تهران شد و در ۱ شهریور ۱۴۰۳ با حکم مسعود پزشکیان به سمت معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان حفاظت محیط زیست منصوب شد. آلودگی هوا، مدیریت پسماند، تغییر اقلیم، پایش آلاینده‌ها و حکمرانی زیست‌محیطی از محورهای اصلی فعالیت او هستند. از آثار او می‌توان به «مجموعه قوانین و ضوابط اجرایی در مدیریت پسماند»، «مجموعه دستورالعمل‌های پایش آلاینده‌های محیط زیست» و «به سوی ساختمان سبز؛ رهیافتی از معماری پایدار» اشاره کرد.