اندیشمند ایرانی
نرگس آذری
Narges Azariجامعه‌شناسی سیاسی و سیاست‌گذاری محیط‌زیستایرانی
زندگی و اندیشه
نرگس آذری جامعه‌شناس و پژوهشگر ایرانی در حوزه محیط‌زیست و مدیریت پسماند است. او دکترای جامعه‌شناسی سیاسی را از دانشگاه علامه طباطبایی گرفته و پژوهش‌هایش بر سیاست‌گذاری محیط‌زیست، پسماند روستایی، بحران آب و ابعاد اجتماعیِ مسائل زیست‌محیطی تمرکز دارد. آذری از بنیان‌گذاران و پژوهشگران «اندیشکده پژوهش‌های راهبردی پسماند» است.
نرگس آذری جامعه‌شناس و پژوهشگر ایرانی در حوزه محیط‌زیست و مدیریت پسماند است. او دکترای جامعه‌شناسی سیاسی را از دانشگاه علامه طباطبایی دریافت کرده و در فعالیت‌های پژوهشی خود، پیوند میان مسائل زیست‌محیطی، سیاست‌گذاری عمومی و ساختارهای اجتماعی را بررسی می‌کند.
تمرکز اصلی پژوهش‌های آذری بر مدیریت پسماند، به‌ویژه در نواحی روستایی، و طراحی راهکارهای محلی، نهادی و پایدار برای مواجهه با بحران زباله است. او معتقد است مسئله پسماند تنها یک موضوع فنی نیست، بلکه به شیوه حکمرانی، مشارکت مردم، سازوکارهای اقتصادی و ظرفیت نهادهای محلی نیز وابسته است. او در این زمینه، از جمله درباره «طراحی و اجرای مدل سیاستی مدیریت پسماند روستا»، «مقررات تنظیم‌گری فناوری‌های کوچک‌مقیاس مدیریت پسماند» و خوشه‌های مدیریت پسماند روستایی نوشته است.
آذری در گذشته با مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست‌جمهوری همکاری داشته و در حوزه محیط‌زیست و امور شهری فعالیت کرده است. او همچنین در پژوهش‌هایش به بحران آب پرداخته و کوشیده است مسائل زیست‌محیطی را نه صرفاً پیامد تغییرات طبیعی، بلکه مسئله‌ای اجتماعی و نیازمند کنش جمعی و سیاست‌گذاری مؤثر نشان دهد.
فعالیت‌های او در «اندیشکده پژوهش‌های راهبردی پسماند» بر تولید دانش سیاستی، گفت‌وگو با ذی‌نفعان و طرح راه‌حل‌هایی عملی برای مدیریت پسماند متمرکز است. رویکرد آذری بر این اصل استوار است که حفاظت از محیط‌زیست بدون توجه هم‌زمان به زمینه‌های اجتماعی، نهادهای تصمیم‌گیر و مشارکت جوامع محلی پایدار نخواهد بود.