جرج ادوارد مور

جرج ادوارد مور در ۴ نوامبر ۱۸۷۳ در جنوب لندن به دنیا آمد. در سال ۱۸۹۲ وارد کالج ترینیتی دانشگاه کمبریج شد و پس از آغاز تحصیل در رشته کلاسیک، به فلسفه روی آورد. آشنایی با برتراند راسل و جی. ام. ای. مک‌تاگارت در شکل‌گیری مسیر فکری او اهمیت داشت. مور در ۱۸۹۸ به عضویت پژوهشی ترینیتی درآمد، در ۱۹۱۱ به کمبریج بازگشت و در ۱۹۲۵ استاد فلسفه شد. او همچنین سال‌ها سردبیر مجله فلسفی «Mind» بود.

مهم‌ترین اثر مور «اصول اخلاق» (Principia Ethica) است که در ۱۹۰۳ منتشر شد. او در این کتاب با طبیعت‌گرایی اخلاقی مخالفت کرد و استدلال کرد که مفهوم «خوب» را نمی‌توان به ویژگی‌هایی طبیعی مانند لذت یا میل فروکاست. بحث مشهور او درباره «مغالطه طبیعت‌گرایانه» و «استدلال پرسش گشوده» از مباحث اثرگذار فرااخلاق در قرن بیستم شد. مور همچنین درباره ارزش ذاتی، اخلاق هنجاری و نسبت میان خیر و عمل درست بحث کرد.

مور در معرفت‌شناسی و متافیزیک نیز نقشی مهم داشت. او همراه با راسل در فاصله گرفتن فلسفه بریتانیا از ایدئالیسم نقش ایفا کرد و در آثاری چون «دفاع از عقل سلیم» و «اثبات جهان خارج» بر اعتبار برخی باورهای متعارف در برابر تردیدهای فلسفی تأکید گذاشت. نمایش مشهور او با بالا آوردن دو دست و گفتن «این یک دست است» نمونه‌ای از همین رویکرد است. مور در ۲۴ اکتبر ۱۹۵۸ در کمبریج درگذشت و میراث او در فلسفه تحلیلی، اخلاق و مباحث مربوط به عقل سلیم همچنان اثرگذار است.