
فلسفهبریتانیایی۱۸۷۲–۱۹۷۰
بنیادیترین مشکل عصر ما این است که انسانها را باورهایی احاطه کرده که با شوری هراسانگیز بدانها چسبیدهاند، در حالی که شواهد کافی برای آنها وجود ندارد.
برتراند راسل (۱۸۷۲–۱۹۷۰) فیلسوف، منطقدان و ریاضیدان بریتانیایی و از بنیانگذاران فلسفه تحلیلی بود. او در سال ۱۹۵۰ به پاس دفاع از آزادی اندیشه و انساندوستی جایزه نوبل ادبیات را دریافت کرد.
برتراند راسل، زاده ۱۸ مه ۱۸۷۲ و درگذشته ۲ فوریه ۱۹۷۰، فیلسوف، منطقدان، ریاضیدان، نویسنده و متفکر بریتانیایی بود. او از چهرههای برجسته فلسفه قرن بیستم و از بنیانگذاران فلسفه تحلیلی به شمار میآید. راسل در سال ۱۹۵۰ به پاس آثار ادبی و فکری خود در دفاع از آزادی اندیشه و انساندوستی، جایزه نوبل ادبیات را دریافت کرد.
راسل در خانوادهای اشرافی و فرهنگی در بریتانیا به دنیا آمد و از جوانی به ریاضیات، منطق و فلسفه علاقهمند شد. او همراه با آلفرد نورث وایتهد در کتاب مهم «اصول ریاضیات» کوشید بنیانی منطقی برای ریاضیات فراهم کند؛ تلاشی که جایگاه او را در تاریخ منطق و فلسفه ریاضی تثبیت کرد.
اهمیت راسل تنها به فلسفه تخصصی محدود نمیشود. او نویسندهای پرکار بود و درباره اخلاق، آموزش، علم، دین، تاریخ فلسفه، خوشبختی، جامعه و زندگی انسانی برای مخاطبان عمومی نیز نوشت. نثر روشن، استدلال دقیق و توانایی او در سادهسازی مسائل پیچیده، باعث شد آثارش فراتر از دانشگاه نیز خوانندگان فراوانی پیدا کند.
راسل در فلسفه زبان، معرفتشناسی، منطق، متافیزیک و تاریخ اندیشه تأثیر عمیقی گذاشت. آثاری مانند «مسائل فلسفه»، «در باب دلالت»، «تاریخ فلسفه غرب» و «تحلیل ذهن» هنوز از منابع مهم برای آشنایی با فلسفه جدید و فلسفه تحلیلیاند.