حسین کامکار

حسین کامکار دانش‌آموخته دبیرستان علامه حلی تهران است و در سال ۱۳۸۵ موفق به کسب مدال طلای المپیاد فیزیک کشوری شد. او پس از آن مقطع کارشناسی مهندسی برق را در دانشگاه صنعتی شریف گذراند، اما مسیر خود را به‌سوی حوزه علمیه و مطالعات دینی تغییر داد و تا سطح ۴ حوزه علمیه در رشته حکمت متعالیه ادامه تحصیل داد. در کنار تحصیلات حوزوی، وارد مقطع کارشناسی ارشد رشته «علم و دین» در دانشگاه شهید بهشتی نیز شد.

فعالیت فکری کامکار در دو محور اصلی قابل ردیابی است: نخست، مناظره‌ها و گفت‌وگوهای علنی درباره نسبت علم تجربی (به‌ویژه فیزیک) با باور دینی و نقد رویکردهای طبیعت‌گرایانه در تبیین جهان؛ او در این مناظره‌ها می‌کوشد نشان دهد که یافته‌های فیزیک مدرن با باور به خدا و وحی سازگار است و رویکردهای طبیعت‌گرایانه محض از تبیین برخی واقعیت‌های بنیادین جهان ناتوان‌اند.

محور دوم فعالیت او پژوهش‌های آکادمیک در حوزه منطق و اصول فقه است؛ از جمله در مقاله‌ای مشترک با فاطمه‌سادات نبوی، زینت آیت‌اللهی و علیرضا شهبازی با عنوان نقد دیدگاه ابوالقاسم فنائی درباره حجیت ظنون عقلی، که در نشریه علمی «منطق‌پژوهی» منتشر شده، به بررسی انتقادی طرح اصلاح‌گرایانه فنایی درباره جایگاه ظن عقلی در اجتهاد فقهی پرداخته و کوشیده است نشان دهد مقام معرفت با مقام داوری در این‌باره متفاوت است.

کامکار همچنین در کنار فعالیت‌های علمی و حوزوی، سال‌ها به‌عنوان مدرس و مشاور المپیاد فیزیک در دبیرستان‌های تیزهوش تهران (از جمله مدارس علامه حلی) فعالیت کرده و مؤلف کتاب آموزشی «تئوری مدارهای الکتریکی در المپیاد فیزیک» است.