ژاله آموزگار

ژاله آموزگار در ۱۲ آذر ۱۳۱۸ (۴ دسامبر ۱۹۳۹) در شهر خوی به دنیا آمد. او تحصیلات عالی خود را در رشتهٔ زبان‌های باستانی ایرانی در دانشگاه سوربن فرانسه به پایان رساند و مدرک دکترا گرفت.

او سال‌های طولانی به‌عنوان استاد گروه فرهنگ و زبان‌های باستانی دانشگاه تهران تدریس کرد و مدتی نیز ریاست این گروه را برعهده داشت. بخش مهمی از فعالیت علمی آموزگار در همکاری نزدیک و طولانی‌مدت با احمد تفضلی شکل گرفت؛ از جمله کتاب‌های مشترک آن دو می‌توان به «اسطورهٔ زندگی زردشت» و «زبان پهلوی، ادبیات و دستور آن» اشاره کرد که این دومی سال‌هاست در دانشگاه‌های ایران برای آموزش زبان پهلوی تدریس می‌شود. از دیگر آثار او «تاریخ اساطیری ایران» و ترجمهٔ «یادگار زریران» است. آموزگار همچنین با پروژهٔ دانشنامهٔ ایرانیکا (Encyclopædia Iranica) در دانشگاه کلمبیا همکاری داشته است.

محور اصلی پژوهش‌های آموزگار متون پهلوی، ادبیات زرتشتی و اسطوره‌شناسی ایران پیش از اسلام است؛ او در آثارش کوشیده میان لایه‌های تاریخی و اسطوره‌ای در روایت‌های کهن ایرانی، از جمله زندگی زردشت، تمایز بگذارد. برای این خدمات علمی، وزارت فرهنگ فرانسه نشان شوالیهٔ لژیون دونور را به او اعطا کرد و در سال ۱۳۹۵ نیز جایزهٔ سرو ایرانی را دریافت کرد. در سال ۱۴۰۰ نیز شورای شهر تهران نام کوچه‌ای را به نام او نام‌گذاری کرد.