جان فینیس

جان میچل فینیس در ۲۸ ژوئیه ۱۹۴۰ در آدلایدِ استرالیا به دنیا آمد. او در دانشگاه آدلاید حقوق خواند و با بورس رودز به کالج دانشگاهی آکسفورد رفت. فینیس در ۱۹۶۵ دکترای خود را از دانشگاه آکسفورد گرفت؛ رساله او به مفهوم قدرت قضایی، با توجه ویژه به حقوق اساسی استرالیا، اختصاص داشت. او بعدها استاد حقوق و فلسفه حقوق در دانشگاه آکسفورد شد و در دانشکده حقوق دانشگاه نوتردام نیز تدریس کرد.

فینیس از چهره‌های اصلی احیای نظریه قانون طبیعی در فلسفه حقوق معاصر به شمار می‌رود. کتاب «قانون طبیعی و حقوق طبیعی» که نخستین‌بار در ۱۹۸۰ منتشر شد، مهم‌ترین اثر اوست. او در این کتاب، نظریه قانون طبیعی را نه صرفاً به‌عنوان مجموعه‌ای از احکام دینی یا اخلاقی، بلکه به‌مثابه تبیینی از دلایل عقلانی عمل و شرایط شکوفایی انسان بازسازی می‌کند.

در نظریه فینیس، زندگی، معرفت، بازی، تجربه زیبایی‌شناختی، دوستی، عقلانیت عملی و دین از خیرهای بنیادین انسانی‌اند؛ خیرهایی که به‌خودی‌خود ارزشمندند و نمی‌توان آن‌ها را با یک معیار کمّی واحد رتبه‌بندی کرد. از نظر او، عقل عملی باید میان این خیرها هماهنگی برقرار کند و قانون نیز، در بهترین صورت خود، در خدمت خیر مشترک و شکوفایی انسانی باشد.

فینیس افزون بر فلسفه حقوق، درباره اخلاق، نظریه سیاسی، حقوق اساسی، حقوق بشر، قصد در عمل اخلاقی و سنت فلسفی آکوئیناس نوشته است. آثاری چون «مبانی اخلاق»، «مطلق‌های اخلاقی» و «آکوئیناس: نظریه اخلاقی، سیاسی و حقوقی» جایگاه او را در مباحث معاصر اخلاق هنجاری و حقوقی تثبیت کرده‌اند.