سفر کردن یعنی جستوجوی چیزی که وجود ندارد؛ ولی شاید تنها راه برای تحمل آنچه وجود دارد باشد.
لویی فردینان سلین نویسنده و پزشک برجسته فرانسوی است که با لحن صریح، زبان گفتاریِ ساختارشکن و نگاه بدبینانهاش به جهان، انقلاب عظیمی در ادبیات داستانی قرن بیستم ایجاد کرد. رمان مشهور او «سفر به انتهای شب» از مهمترین شاهکارهای ادبیات مدرن به شمار میرود.
لویی فردینان دتوش (Louis-Ferdinand Destouches)، معروف به «سلین» (۱۸۹۴–۱۹۶۱)، رماننویس و پزشک فرانسوی بود. او در جنگ جهانی اول به عنوان سرباز خدمت کرد و جراحات سنگین جسمی و روحی دید؛ تجربهای بس تلخ که نگاه او به انسان، جنگ و تاریکیهای وجود بشر را تا پایان عمر شکل داد.
سلین با انتشار نخستین رمان خود، «سفر به انتهای شب» (۱۹۳۲)، تحولی بنیادین در سبک نگارش ادبی ایجاد کرد. او زبان رسمی و آکادمیک ادبیات فرانسه را کنار گذاشت و با بهکارگیری زبان محاورهای، اصطلاحات عامیانه، ریتم خاص بریدهبریده و طنز سیاه، تصویری عریان و بیرحمانه از پوچی، فقر، جنگ و فساد جامعه مدرن ارائه داد. اثر مهم دیگر او «مرگ قسطی» نیز این مسیر سبکشناختی و نگاه بدبینانه به حیات انسانی را ادامه داد.
علاوه بر مقام والای ادبیاش، مواضع سیاسی سلین و انتشار جزوههای تند ضد سامی در آستانه جنگ جهانی دوم و همکاری با حکومت ویشی، زندگی او را با جنجالها و تبعیدهای پس از جنگ همراه ساخت. با این حال، تأثیر سبک نگارش بیپروا و نفوذ ادبی او بر نویسندگان بزرگی چون ساموئل بکت، ژن ژنه، آلبر کامو و نویسندگان نسل بیت انکارناپذیر است.