محمد حسینی بهشتی از عالمان دینی، نویسندگان و متفکران اثرگذار ایران معاصر بود. او در حوزههایی چون الهیات اسلامی، فقه اجتماعی، آموزش دینی، اقتصاد اسلامی و نسبت دین با زندگی مدرن آثار و گفتارهای قابل توجهی برجای گذاشت.
محمد حسینی بهشتی در سال ۱۳۰۷ در اصفهان زاده شد و پس از تحصیلات مقدماتی، به فراگیری علوم دینی در حوزه اصفهان و سپس قم پرداخت. او در کنار فقه و اصول، به فلسفه، زبانهای خارجی و مطالعات جدید نیز توجه داشت و کوشید میان آموزش حوزوی و نیازهای فکری نسل جدید پیوند برقرار کند.
بهشتی از چهرههایی بود که به آموزش دینی نظاممند و گفتوگوی دین با جهان جدید اهمیت میداد. او مدتی در مرکز اسلامی هامبورگ فعالیت کرد و در آنجا با مسائل فکری مسلمانان خارج از ایران، پرسشهای نسل جوان و نسبت دین با فرهنگ جدید روبهرو شد. این تجربه در شیوه بیان و و دغدغههای فکری او اثر گذاشت.
آثار و گفتارهای بهشتی در زمینههایی چون شناخت اسلام، خداشناسی، انسانشناسی دینی، اخلاق، اقتصاد اسلامی، تربیت، جامعه و مسئولیت اجتماعی مؤمنان منتشر شدهاند. از جمله آثار شناختهشده او میتوان به «شناخت اسلام»، «خدا از دیدگاه قرآن»، «انسان از دیدگاه اسلام»، «اقتصاد اسلامی» و مجموعه گفتارهای آموزشی و دینی او اشاره کرد.
در اندیشه بهشتی، دین تنها مجموعهای از احکام فردی نیست، بلکه راهی برای تربیت انسان، سامان اخلاقی زندگی و ایجاد مسئولیت اجتماعی است. او بر عقلانیت، نظم، آموزش، گفتوگو و فهم اجتماعی از دین تأکید داشت و کوشید مفاهیم اسلامی را با زبانی روشن و آموزشی برای مخاطب معاصر توضیح دهد.