ادیان یکی بودند، زیرا در خدمتِ هدفی واحد بودند: دعوت به سوی خدا و خدمتِ به انسان.
زندگی و اندیشه
سید موسی صدر (زاده ۱۳۰۷) مجتهد، فیلسوف و نظریه‌پرداز دینی ایرانی-لبنانی است. او به عنوان یکی از برجسته‌ترین احیاگران اندیشه اسلامی معاصر، نقش بی‌بدیلی در گفتگوی ادیان، سازمان‌دهی اجتماعی محرومان لبنان و ارائه قرائتی انسانی و روادارانه از اسلام ایفا کرد.
سید موسی صدر در سال ۱۳۰۷ در قم متولد شد. او پس از طی تحصیلات حوزوی در قم و نجف و اخذ درجه اجتهاد، هم‌زمان در رشته حقوق در دانشگاه تهران به تحصیل پرداخت. صدر از شاگردان برجسته علامه طباطبایی، آیت‌الله بروجردی و آیت‌الله خویی بود و با بهره‌گیری از معرفت فلسفی و فقهی عمیق، رویکردی نوین به مسائل اجتماعی و دینی زمانه خود داشت.
در سال ۱۳۳۸، او بنا به سفارش آیت‌الله بروجردی و وصیت سید عبدالحسین شرف‌الدین به لبنان مهاجرت کرد. مهم‌ترین دستاورد صدر در لبنان، سازمان‌دهی شیعیان و محرومان، تأسیس «مجلس اعلای اسلامی شیعیان» و بنیان‌گذاری «حرکة المحرومین» بود. اندیشه مرکزی موسی صدر بر محور کرامت انسان، عدالت اجتماعی، گفتگوی بین‌ادیانی و هم‌زیستی مسالمت‌آمیز میان پیروان ادیان مختلف (به‌ویژه مسلمانان و مسیحیان) استوار بود.
آثار و گفتارهای او، از جمله مجموعه سخنرانی‌هایش در کتاب‌هایی چون «ادیان در خدمت انسان» و «نیایش‌های شبانه»، نشان‌دهنده دیدگاه فلسفی و اخلاقی او به دین به عنوان ابزاری برای رهایی انسان از محرومیت و بندگی است. امام موسی صدر در شهریور ۱۳۵۷ در جریان سفری رسمی به لیبی ناپدید شد و سرنوشت او همچنان در هاله‌ای از ابهام باقی مانده است.
