اشو

اشو با نام اصلی راجینیش چاندرا موهان جین در سال ۱۹۳۱ در کوچ‌وادا در ایالت مادیا پرادش هند به دنیا آمد. او در دانشگاه ساغر فلسفه خواند و پس از پایان تحصیلات، به تدریس فلسفه و سپس سخنرانی درباره موضوعات معنوی، فلسفی و اجتماعی پرداخت. در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ به عنوان سخنرانی شناخته شد که درباره آگاهی، آزادی فردی، مراقبه و نقد نهادهای سنتی دین و جامعه سخن می‌گفت.

اشو در آثار و سخنرانی‌های خود از سنت‌های گوناگون فکری و معنوی، از جمله ذن، تانترا، یوگا، عرفان شرقی و برخی فیلسوفان غربی الهام گرفت. او بر اهمیت تجربه مستقیم، حضور در لحظه و رهایی از شرطی‌شدگی‌های ذهنی و فرهنگی تأکید داشت. یکی از روش‌های مشهور او «مراقبه پویا» بود که ترکیبی از حرکت، تنفس و سکوت برای دستیابی به آرامش و خودآگاهی محسوب می‌شد.

در دهه ۱۹۷۰ مرکز معنوی او در پونا، هند، به محل تجمع پیروانش از کشورهای مختلف تبدیل شد. بعدها او به ایالات متحده رفت و در ایالت اورگن کمونی به نام راجینیش‌پورام شکل گرفت که با مناقشات حقوقی و اجتماعی گسترده‌ای روبه‌رو شد. پس از بازگشت به هند، فعالیت‌های معنوی او در پونا ادامه یافت.

اشو بیش از صدها سخنرانی و کتاب برجای گذاشت که بسیاری از آن‌ها مجموعه‌ای از گفتارهای او درباره فلسفه زندگی، مراقبه، عشق، آزادی و آگاهی هستند. او شخصیتی بحث‌برانگیز بود؛ برخی او را آموزگاری معنوی و نوآور می‌دانند و برخی دیگر به نقد جنبه‌هایی از آموزه‌ها و فعالیت‌های سازمانی او پرداخته‌اند.