ما مراقبه نمی‌کنیم تا مراقبه‌گران خوبی شویم؛ مراقبه می‌کنیم تا در زندگی بیدارتر باشیم.
زندگی و اندیشه
پما چودرون راهبه، نویسنده و آموزگار آمریکایی بودیسم تبتی است. او با زبانی ساده و تجربه‌محور، آموزه‌های مراقبه، شفقت و مواجهه آگاهانه با ترس، رنج و نااطمینانی را برای مخاطبان معاصر توضیح می‌دهد.
پما چودرون با نام اصلی دیردری بلومفیلد‌ـ‌براون در ۱۴ ژوئیه ۱۹۳۶ در نیویورک زاده شد. او در خانواده‌ای کاتولیک پرورش یافت، در رشته ادبیات انگلیسی تحصیل کرد و مدرک کارشناسی ارشد آموزش ابتدایی گرفت. چودرون مدتی معلم مدرسه بود و در دهه چهارم زندگی، پس از تجربه بحران‌های شخصی، به تعالیم بودایی روی آورد. او ابتدا نزد لاما چیم رینپوچه و سپس نزد چُگیام ترونگپا رینپوچه آموزش دید و از شاگردان برجسته ترونگپا شد.
او در سال ۱۹۷۴ به مقام راهبه نوآموز بودایی درآمد و در سال ۱۹۸۱ سوگندهای کامل رهبانی را پذیرفت و نخستین زن آمریکایی در سنت واجریانه شد که به مقام راهبگی کامل رسید. چودرون به درخواست ترونگپا در راه‌اندازی گامپو اَبی در نوا اسکوشیای کانادا مشارکت کرد و در سال ۱۹۸۶ مدیریت آن را بر عهده گرفت. گامپو اَبی نخستین صومعه بودیسم تبتی در آمریکای شمالی برای زنان و مردان غربی بود.
آموزه‌های چودرون عمدتاً بر چگونگی مواجهه بدون گریز با ترس، فقدان، خشم، درد و بی‌ثباتی تمرکز دارند. او مفاهیمی چون ذهن‌آگاهی، شفقت، بودهی‌چیتا، رهایی از دلبستگی و پذیرش ناپایداری را با تجربه‌های ملموس زندگی روزمره پیوند می‌دهد. از مهم‌ترین آثار او می‌توان به «حکمت بی‌گریز»، «از جایی که هستی آغاز کن»، «وقتی همه‌چیز فرو می‌پاشد»، «مکان‌هایی که می‌ترسانندمان» و «چگونه مراقبه کنیم» اشاره کرد.
از دید چودرون، تجربه‌های دشوار صرفاً موانعی بر سر راه آرامش نیستند؛ بلکه اگر با آگاهی و شفقت با آن‌ها روبه‌رو شویم، می‌توانند راهی به سوی بیداری و آزادی از عادت‌های ذهنی باشند. بیان روشن و صمیمی او سبب شده است آثارش در میان مخاطبانی بسیار فراتر از جامعه بودایی خوانده شوند.