رابرت نوزیک

رابرت نوزیک در سال ۱۹۳۸ در بروکلین نیویورک متولد شد. او تحصیلات عالی خود را در دانشگاه کلمبیا آغاز کرد و مدرک دکتری فلسفه خود را در سال ۱۹۶۳ از دانشگاه پرینستون دریافت نمود. نوزیک پس از تدریس در دانشگاه‌های Princeton و Rockefeller، در سن ۳۰ سالگی به عنوان استاد تمام به دانشگاه هاروارد پیوست و تا پایان عمر علمی خود در این پست باقی ماند.

مهم‌ترین و مشهورترین اثر او کتاب «انارشی، دولت و آرمان‌شهر» (Anarchy, State, and Utopia - ۱۹۷۴) است که در پاسخ به کتاب «نظریه عدالت» جان رالز نوشته شد. نوزیک در این اثر با تکیه بر حق مالکیت فردی و خود-مالکیتی انسان‌ها، از «دولت حداقل» (Minimal State) دفاع می‌کند؛ دولتی که وظایفش صرفاً به حفاظت از افراد در برابر زور، سرقت، تقلب و اجرای قراردادها محدود می‌شود. او با بازتوزیع ثروت توسط دولت به شدت مخالفت ورزید و آن را معادل کار اجباری دانست.

نوزیک علاوه بر فلسفه سیاسی، در حوزه‌های دیگر فلسفه از جمله معرفت‌شناسی، فلسفه ذهن و نظریه تصمیم‌گیری نیز آثار ارزشمندی برجای گذاشت. کتاب «تأملات فلسفی» (Philosophical Explanations - ۱۹۸۱) او یکی از آثار بنیادین در معرفت‌شناسی جدید است که نظریه «ردیابی حقیقت» (Tracking Theory of Truth) را برای تعریف دانش مطرح کرد. نوزیک به دلیل نوآوری ذهنی، نثر شفاف و توانایی بی‌نظیرش در طرح آزمایش‌های فکری (مانند آزمایش فکری «ماشین تجربه») شناخته می‌شود. او در سال ۲۰۰۲ درگذشت.