
تاریخپژوهی و روشنفکری دینیایرانی
سوسن شریعتی، زاده ۱۳۴۱ در پاریس، روزنامهنگار، پژوهشگر تاریخ و نویسنده ایرانی است. او فارغالتحصیل رشته تاریخ از انستیتوی عالی مطالعات اجتماعی پاریس است و رساله دکترای خود را درباره نقش انتظار در تاریخ معاصر ایران نوشته است. نوشتههای او بیشتر در حوزه تاریخ معاصر، روشنفکری دینی، حافظه اجتماعی و بازخوانی میراث علی شریعتی قرار میگیرند.
سوسن شریعتی در سال ۱۳۴۱ در پاریس به دنیا آمد و بخشی از کودکی و نوجوانی خود را در ایران گذراند. او فرزند علی شریعتی است و تجربه زیستهاش از همان آغاز با یکی از مهمترین جریانهای روشنفکری دینی معاصر ایران پیوند داشته است. پس از سالهایی اقامت و تحصیل در فرانسه، در رشته تاریخ از انستیتوی عالی مطالعات اجتماعی پاریس دانشآموخته شد.
رساله دکترای شریعتی درباره نقش انتظار در تاریخ معاصر ایران است؛ موضوعی که نشان میدهد علاقه اصلی او به پیوند میان تاریخ، دین، تخیل اجتماعی و کنش فرهنگی معطوف است. او پس از بازگشت به ایران در سال ۱۳۸۰، در مطبوعات و فضای فکری فارسیزبان به عنوان نویسنده، تحلیلگر و پژوهشگر حضور داشته است.
از آثار منتشرشده مرتبط با او میتوان به ترجمه «آیا باید از اتوپیا اعاده حیثیت کرد؟» اثر کریستیان گودن، مجموعه مقالات «دن کیشوت در شهر»، مشارکت در کتاب «ققنوس عصیان» و مقدمهنویسی بر «آخرین تصویر: آلبوم عکسهای علی شریعتی» اشاره کرد. این آثار نشاندهنده علاقه او به اتوپیا، تاریخ روشنفکری، حافظه فرهنگی و نسبت فرد روشنفکر با جامعه است.
اهمیت سوسن شریعتی در فضای فکری ایران بیشتر در بازخوانی تاریخی و فرهنگی میراث شریعتی و نیز توجه به نسبت دین، تاریخ، امید، انتظار و جامعه معاصر است. او در نوشتههای خود کوشیده است میان تجربه تاریخی ایران، پرسشهای روشنفکری و امکانهای فرهنگی برای زیست اجتماعی معنادار پیوند برقرار کند.