احسان شریعتی، زاده ۱۳۳۸، پژوهشگر فلسفه، مدرس و از چهرههای نواندیشی دینی در ایران است. او فرزند علی شریعتی است و بخش مهمی از فعالیت فکریاش به بازخوانی میراث شریعتی، فلسفه معاصر، الهیات انتقادی و نسبت دین، آزادی و مدرنیته اختصاص دارد. نوشتهها و درسگفتارهای او بیشتر در مرز فلسفه، دینپژوهی، روشنفکری و تاریخ اندیشه معاصر ایران قرار میگیرند.
احسان شریعتی در سال ۱۳۳۸ به دنیا آمد و در خانوادهای رشد کرد که نام آن با تاریخ روشنفکری دینی معاصر ایران پیوند خورده است. او فرزند علی شریعتی است، اما فعالیت فکری خود را صرفاً در مقام شارح میراث پدر محدود نکرده و کوشیده است این میراث را در نسبت با فلسفه معاصر، پرسشهای الهیاتی و مسائل جهان جدید بازخوانی کند.
شریعتی در حوزه فلسفه، اندیشه سیاسی، الهیات انتقادی، تاریخ روشنفکری و نسبت دین و مدرنیته فعالیت کرده است. او در نوشتهها، گفتوگوها و درسگفتارهای خود به متفکرانی چون هایدگر، سارتر، نیچه، هگل، مارکس و متفکران سنت اسلامی توجه نشان داده و تلاش کرده است نسبت میان آزادی، عدالت، معنویت و نقد سنت را در افق اندیشه معاصر بررسی کند.
یکی از محورهای اصلی کار او بازخوانی انتقادی اندیشه علی شریعتی است؛ بازخوانیای که هم بر جنبههای رهاییبخش و فرهنگی آن تأکید دارد و هم میکوشد آن را از صورتهای سادهشده و ایدئولوژیک دور کند. احسان شریعتی در این مسیر به گفتوگو میان دین و فلسفه، سنت و مدرنیته، و ایمان و آزادی توجه دارد.
اهمیت او برای فضای فکری فارسیزبان در تداوم و بازاندیشی جریان نواندیشی دینی و روشنفکری انتقادی است. آثار و گفتارهای او برای خوانندگانی اهمیت دارد که به فلسفه معاصر، دینپژوهی، میراث شریعتی، روشنفکری دینی و نسبت اندیشه با زیست فرهنگی و اجتماعی ایران علاقه دارند.