
هاشم آقاجری (زاده ۱۳۳۶) مورخ، پژوهشگر تاریخ اسلام و دانشیار گروه تاریخ دانشگاه تربیت مدرس است. او از چهرههای شاخص نواندیشی دینی و از فعالان سیاسی و اجتماعی اصلاحطلب در ایران بهشمار میرود.
هاشم آقاجری در سال ۱۳۳۶ در آبادان متولد شد. او در جریان جنگ ایران و عراق جانباز شد و یک پای خود را از دست داد. پس از پایان جنگ، تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته تاریخ ادامه داد و موفق به دریافت مدرک دکتری تاریخ از دانشگاه تربیت مدرس شد و سپس به عنوان عضو هیئت علمی در همین دانشگاه به تدریس و پژوهش پرداخت.
تخصص و پژوهشهای علمی آقاجری عمدتاً بر تاریخ معاصر ایران، تاریخ اجتماعی و سیاسی اسلام، جنبشهای اسلامی و تاریخنگاری متمرکز است. او در آثار و سخنرانیهای خود با رویکردی انتقادی و جامعهشناختی به بازخوانی تاریخ اسلام و اندیشه دینی میپردازد و بر لزوم پروتستانتیسم اسلامی، اصلاح دینی و نقد تقلید کورکورانه تأکید دارد.
سخنرانی جنجالی او در سال ۱۳۸۱ در همدان با عنوان «پروتستانتیسم اسلامی» که در آن به نقد طبقه روحانیت و مفهوم تقلید پرداخته بود، حواشی فراوانی ایجاد کرد و منجر به بازداشت و صدور حکم اولیه اعدام برای او شد که بعدها این حکم لغو گردید. آقاجری افزون بر مقالات متعدد علمی، تألیفات و ترجمههای مختلفی در حوزه تاریخ و اندیشه سیاسی اسلام به نگارش درآورده است.