اندیشهفلسفهخردگفتگوحکمتمعناپرسشفرهنگ
فلسفه
نشست «حیوان ؛ ابژه یا دگرسوژه؟»
اردشیر منصوری و بهنام خداپناه در نشست «حیوان؛ ابژه یا دگرسوژه؟» به ترتیب ملاحظات اخلاقی قربانی حیوانات و ابژۀ اخلاقی و شخصبودگی در اخلاق فایدهبرانۀ پیتر سینگر را بررسی کردند.
نشست «حیوان ؛ ابژه یا دگرسوژه؟» با حضور اردشیر منصوری و بهنام خداپناه در خانۀ اندیشمندان علوم انسانی برگزار شد. صوت این نشست را میتوانید در ادامه دریافت کنید.
اردشیر منصوری: ملاحظات اخلاقی در بارۀ سنت قربانی کردن حیوانات
آیا قربانی یک فریضۀ مذهبی است؟ یا میتوان نشان داد قربانی رسمی است که از دورههای پیشادینی به ادیان وارد شده و ذاتاً امری دینی نیست؟ آیا قربانی عبادت واجبی مبتنی بر آموزههای ذاتاً قرآنی است، یا بر اساس آیات قرآن، قربانی امری صرفاً مباح است و نه واجب و آنچه واجب است، آدابی است که چنانچه فرد خواست قربانی کند باید آن آداب را بهجا آورد؟ سیر جایگاه قربانی از عهد عتیق تا قرآن چه تصویری از قربانی در اختیار ما قرار میدهد؟ آیا چنانچه شهود اخلاقی ما به توقف قربانی فتوی دهد، میتوان خوانشی از قرآن به دست داد تا به توقف سنت قربانی کردن حیوانات جواز دهد؟
بهنام خداپناه: ابژۀ اخلاقی و شخص بودگی در اخلاق فایده باورانۀ پیتر سینگر مباحث مطرح شده در این بحث عبارت بودند از اینکه در نظام فایده باورانۀ سینگر، ملاک قرار گرفتنِ یک موجود به عنوان متعلَّق یا ابژۀ اخلاقی چیست؟ به تعبیر دیگر، ملاکِ قرار گرفتنِ یک موجود در سپهر توجه اخلاقی از چه قرار است؟ در مرحلۀ بعدی به این پرسش پرداختم که اصولن «شخص بودن» به چه معناست و نسبت ابژۀ اخلاقی بودن با «شخص بودن» در چیست؟ آیا هر موجودی که ابژۀ اخلاقی باشد شخص به شمار میرود؟ مزایای «شخص بودن» از نظر سینگر کدام هاست و ارتباط «شخص بودن» با «مسئلۀ کشتن» در چیست؟
.
صوت نشست حیوان ؛ ابژه یا دگرسوژه؟ (کامل)
.
گفتگو دربارهی این مطلب۰ دیدگاه
هنوز دیدگاهی ثبت نشده؛ نخستین صدا، صدای شما باشد.