
الکساندر دوگین، زادهٔ ۱۹۶۲ در مسکو، فیلسوف سیاسی، نظریهپرداز ژئوپلیتیک و از چهرههای شناختهشده نواوراسیاگرایی روسی است. او با آثاری مانند «مبانی ژئوپلیتیک» و «نظریه چهارم سیاسی» به نقد لیبرالیسم مدرن، جهانیشدن غربمحور و نظم تکقطبی پرداخته است.
الکساندر گِلیِویچ دوگین در سال ۱۹۶۲ در مسکو به دنیا آمد و در فضای فکری روسیه پساشوروی بهعنوان نویسنده، نظریهپرداز سیاسی و مفسر ژئوپلیتیک شناخته شد. او در دهههای اخیر کوشیده است سنتهای فکری گوناگونی مانند محافظهکاری انقلابی، سنتگرایی، فلسفه سیاسی اروپایی، اندیشه هایدگر و نظریههای ژئوپلیتیک را در قالبی تازه برای فهم جایگاه روسیه و اوراسیا بازخوانی کند.
دوگین بیش از همه با نظریه نواوراسیاگرایی شناخته میشود؛ دیدگاهی که بر تمایز تمدنی روسیه و اوراسیا از غرب آتلانتیکی تأکید دارد. در این چارچوب، او نظم جهانی تکقطبی و سلطه لیبرالیسم را نقد میکند و از ایده جهان چندقطبی، هویتهای تمدنی و بازگشت به سنتهای فرهنگی و دینی دفاع میکند.
از آثار مهم او میتوان به «مبانی ژئوپلیتیک»، «نظریه چهارم سیاسی»، «ژئوپلیتیک روسیه»، «قوم و جامعه» و نوشتههای او درباره مارتین هایدگر اشاره کرد. اندیشههای دوگین در محافل سیاسی و دانشگاهی بسیار بحثبرانگیز بودهاند؛ برخی او را نظریهپرداز مهم ژئوپلیتیک روسی میدانند و منتقدانش دیدگاههای او را اقتدارگرا، ضدلیبرال و نزدیک به جریانهای راست افراطی توصیف کردهاند.