حقیقت، خداست.
مهاتما گاندی حقوقدان، رهبر سیاسی و معنوی هند و از برجستهترین نظریهپردازان و کنشگران مبارزهی بدون خشونت بود. او با صورتبندی و بهکارگیری «ساتیاگراها»، جنبش استقلال هند را رهبری کرد و تأثیری بنیادین بر جنبشهای مدنی و عدالتخواهانهی سراسر جهان گذاشت.
موهانداس کارامچاند گاندی، مشهور به «مهاتما» به معنای «روح بزرگ»، حقوقدان، مبارز سیاسی و رهبر معنوی هند بود. او در لندن حقوق خواند و فعالیتهای مدنی خود را در آفریقای جنوبی، در اعتراض به تبعیض نژادی علیه مهاجران هندی، آغاز کرد.
گاندی پس از بازگشت به هند، به یکی از رهبران اصلی جنبش استقلال این کشور تبدیل شد. دو مفهوم بنیادین اندیشه و روش او «ساتیاگراها» به معنای پایداری در راه حقیقت و «آهیمسا» به معنای پرهیز از خشونت بودند. او معتقد بود مبارزه با ظلم نباید به بازتولید کینه و خشونت بینجامد و مقاومت اخلاقی تنها زمانی مشروع است که میان هدف و وسیله هماهنگی وجود داشته باشد.
گاندی برای مقابله با استعمار بریتانیا از شیوههایی چون نافرمانی مدنی، تحریم اقتصادی، اعتصاب، راهپیمایی و روزهداری بهره گرفت. راهپیمایی نمک و تحریم کالاهای بریتانیایی از شناختهشدهترین نمونههای مبارزات اویند. او همچنین بر خودکفایی اقتصادی، کار دستی، سادهزیستی، مدارا و همزیستی ادیان تأکید داشت.
گاندی در آثاری چون «سرگذشت تجربههای من با حقیقت» و «هند سواراج» به شرح تجربههای اخلاقی و معنوی خود و نقد تمدن مدرن، استعمار، خشونت و مصرفگرایی پرداخت. اندیشه و عمل او الهامبخش بسیاری از جنبشهای آزادیخواهانه، حقوق مدنی و مبارزه با تبعیض در جهان شد. گاندی در ۳۰ ژانویه ۱۹۴۸ به دست یک ملیگرای افراطی هندو ترور شد.