
علی پیرحیاتی زبانشناس ایرانی و دانشآموخته دکتری زبانشناسی از دانشگاه تهران است. پژوهشهای او عمدتاً بر واجشناسی و نحو زبان فارسی، بهویژه ساخت اضافه، هماهنگی واکهای و وضعیت واجی همخوانهای چاکنایی تمرکز دارد.
علی پیرحیاتی زبانشناس ایرانی است که تحصیلات کارشناسی خود را در دانشگاه بوعلی سینا همدان، کارشناسی ارشد را در دانشگاه علامه طباطبایی و دکتری زبانشناسی را در دانشگاه تهران به پایان رسانده است.
حوزه تخصصی او واجشناسی و نحو زبان فارسی است. پژوهشهایش شامل بررسی ساختهای اضافه (مضافالیه اسمی و وصفی)، هماهنگی واکهای در فارسی، وضعیت واجی انسدادیهای چاکنایی در آغاز واژه و تحلیلهای مبتنی بر نظریه بهینگی میشود. او مقالات متعددی در مجلاتی مانند «مطالعات زبانها و گویشهای غرب ایران» و «علم زبان» منتشر کرده و در نقد و بازنگری تحلیلهای پیشین زبانشناسان ایرانی فعال بوده است.
پیرحیاتی علاوه بر مقالات تخصصی، در حوزههایی مانند نقد فرهنگی و ترجمه نیز فعالیتهایی داشته است.