آنتونی کنی فیلسوف و تاریخنگار برجسته بریتانیایی فلسفه است. او با آثاری درباره ارسطو، آکویناس، ویتگنشتاین، فلسفه ذهن، فلسفه دین و تاریخ فلسفه غرب، از چهرههای مهم فلسفه تحلیلی و آموزش فلسفه در جهان انگلیسیزبان به شمار میآید.
آنتونی جان پاتریک کنی در سال ۱۹۳۱ در بریتانیا زاده شد. او در آغاز در سنت الهیاتی کاتولیک آموزش دید، مدتی کشیش کاتولیک بود و سپس مسیر خود را به فلسفه دانشگاهی و پژوهش تاریخی و تحلیلی تغییر داد. کنی سالها با دانشگاه آکسفورد پیوند داشت و در نهادهای علمی و فرهنگی بریتانیا نقشهای مهمی بر عهده گرفت.
کنی در حوزههای گوناگونی از فلسفه کار کرده است؛ از فلسفه ذهن و فلسفه کنش تا فلسفه دین، اخلاق و تاریخ فلسفه. او درباره فیلسوفانی مانند ارسطو، توماس آکویناس، دکارت و ویتگنشتاین آثار مهمی نوشته و کوشیده است سنتهای کلاسیک، قرون وسطایی و تحلیلی را در گفتوگویی روشن و آموزشی کنار هم قرار دهد.
از آثار شناختهشده او میتوان به مجموعه چندجلدی «تاریخ فلسفه غرب»، «A New History of Western Philosophy»، کتابهایی درباره آکویناس، ویتگنشتاین، فلسفه ذهن و تاریخ اندیشه دینی اشاره کرد. اهمیت کنی در این است که هم پژوهشگری دقیق در تاریخ فلسفه است و هم نویسندهای آموزشی که مفاهیم دشوار فلسفی را با نثری روشن و منظم برای خوانندگان دانشگاهی و عمومی توضیح میدهد.
