هرگز نباید از یاد برد که زیبایی همیشه عجیب است.
زندگی و اندیشه
شارل بودلر (Charles Baudelaire) شاعر، منتقد هنر و مترجم برجستهٔ فرانسوی قرن نوزدهم است که از پیشگامان شعر مدرن و جنبش نمادگرایی (سمبولیسم) به‌شمار می‌رود. شاهکار او، مجموعه شعر «گل‌های بدی»، تحولی بنیادین در مفهوم زیبایی، مدرنیته و درک انحطاط در ادبیات جهان ایجاد کرد.
شارل بودلر در سال ۱۸۲۱ در پاریس متولد شد. او در نوجوانی پدر خود را از دست داد و روابط پیچیده و پرتنشی با مادر و ناپدری‌اش پیدا کرد. زندگی او با شورش علیه ارزش‌های بورژوایی، اتخاذ زیستِ دندی‌وار (Dandyism) و غوطه‌وری در تجربه زیستهٔ پاریسِ در حال مدرن‌شدن همراه بود؛ مواجهه‌ای که خاستگاه اصلی جهان‌بینی ادبی و فلسفی او شد.
مهم‌ترین اثر بودلر، مجموعه شعر «گل‌های بدی» (Les Fleurs du mal)، در سال ۱۸۵۷ منتشر شد و به‌دلیل ساختارشکنی در مفاهیم سنتی اخلاق و زیبایی، واکنش شدید مقامات دادگاهی فرانسه را برانگیخت و به اتهام توهین به اخلاق عمومی توقیف شد. با این حال، این اثر با تلفیق فرم‌های کلاسیک شعری و مضامین کاملاً نوگرایانه، نقطهٔ عطفی در پیدایش شعر مدرن شد. از دیگر آثار برجستهٔ او می‌توان به «ملال پاریس» (پاره‌جستارهای منثور)، «بهشت‌های مصنوعی» و نقد‌های هنری منحصربه‌فردش دربارهٔ نقاشان و سالن‌های هنری اشاره کرد. او همچنین با ترجمه آثار ادگار آلن پو، نقش مهمی در معرفی این نویسنده آمریکایی به اروپا ایفا کرد.
اندیشه و هنر بودلر بر محور مفهوم «مدرنیته» و تجربهٔ «ملال» (Spleen) می‌چرخد. او مدرنیته را امری گذرا و در عین حال واجد زیباییِ ابدی می‌دانست و کوشید تا از میان زشتی‌ها، رنج‌ها و گزندهای زندگی شهری، زیباییِ تازه و اصیلی خلق کند. نگاه او به انسان، متأثر از درک تلخی از هبوط، گناه و انحطاط بود، اما در عین حال هنر را تنها پناهگاه برای فرار از ملالِ مرگبار هستی می‌دید. تأثیر بودلر بر شاعران و اندیشمندان بعدی، از استفان مالارمه و آرتور رمبو گرفته تا والتر بنیامین، بسیار عمیق و ماندگار است.
