فریدریش شیلر

یوهان کریستوف فریدریش فون شیلر در ۱۰ نوامبر ۱۷۵۹ در مارباخ آم‌نکار (وورتمبرگ) زاده شد. او ابتدا در آکادمی نظامی دوک کارل اویگن تحصیل کرد و پزشکی خواند، اما همزمان به ادبیات و فلسفه روی آورد. نخستین نمایشنامۀ او، «راهزنان» (۱۷۸۱)، موفقیت چشمگیری یافت و او را به عنوان یکی از نمایندگان جنبش طوفان و طغیان (Sturm und Drang) مطرح کرد.

شیلر پس از ترک ارتش، به نوشتن نمایشنامه، شعر و تاریخ پرداخت. در ۱۷۸۹ به استادی تاریخ در دانشگاه ینا منصوب شد. دوستی عمیق او با گوته از سال ۱۷۹۴ آغاز شد و به یکی از مهم‌ترین همکاری‌های ادبی تاریخ آلمان انجامید. در حوزۀ فلسفه، شیلر تحت تأثیر کانت، آثاری در زیبایی‌شناسی و اخلاق نوشت که مهم‌ترین آن‌ها «نامه‌هایی دربارۀ تربیت زیبایی‌شناختی انسان» (۱۷۹۵) است. در این اثر، او مفهوم «رانه بازی» (Spieltrieb) را مطرح می‌کند و معتقد است زیبایی واسطه‌ای برای دستیابی به آزادی واقعی انسان است. دیگر آثار فلسفی او شامل «دربارۀ لطف و وقار» و «دربارۀ امر والا» است.

شیلر در سال‌های پایانی عمرش با بیماری مزمن دست‌وپنجه نرم می‌کرد و سرانجام در ۹ مه ۱۸۰۵ در وایمار درگذشت. او همچنان یکی از تأثیرگذارترین چهره‌های ادبیات و فلسفۀ آلمان به شمار می‌رود.