«کسی که چیزی نمی‌داند و نمی‌داند که نمی‌داند، نادان است؛ از او دوری کن. کسی که نمی‌داند و می‌داند که نمی‌داند، کودک است؛ به او بیاموز. کسی که می‌داند و نمی‌داند که می‌داند، خواب است؛ بیدارش کن. کسی که می‌داند و می‌داند که می‌داند، خردمند است؛ از او پیروی کن.»
زندگی و اندیشه
یوهان ولفگانگ فون گوته شاعر، نویسنده، نمایشنامه‌نویس و متفکر برجسته آلمانی و یکی از بزرگ‌ترین چهره‌های ادبیات جهان بود. او با آثاری چون «رنج‌های ورتر جوان» و «فاوست» نقش مهمی در جنبش رمانتیسم و تحول ادبیات اروپایی ایفا کرد و در حوزه‌های زیبایی‌شناسی، فلسفه طبیعت و فرهنگ نیز اندیشه‌های اثرگذاری داشت.
یوهان ولفگانگ فون گوته (Johann Wolfgang von Goethe) شاعر، نویسنده، نمایشنامه‌نویس، اندیشمند و پژوهشگر آلمانی بود که از مهم‌ترین چهره‌های تاریخ ادبیات و فرهنگ اروپا به شمار می‌رود. او در ۲۸ اوت ۱۷۴۹ در فرانکفورت آلمان در خانواده‌ای مرفه زاده شد. گوته تحصیلات حقوقی داشت، اما از جوانی به ادبیات، فلسفه، هنر و علوم طبیعی علاقه‌مند شد و به یکی از چهره‌های اصلی زندگی فکری آلمان تبدیل شد.
نخستین شهرت گسترده گوته با انتشار رمان «رنج‌های ورتر جوان» در سال ۱۷۷۴ به دست آمد؛ اثری که تأثیر فراوانی بر ادبیات اروپایی گذاشت و از آثار مهم جنبش «طوفان و طغیان» به شمار می‌آید. او بعدها در دربار وایمار فعالیت کرد و در حوزه‌های ادبی، فرهنگی و اجرایی نقش داشت.
مهم‌ترین اثر گوته نمایشنامه حماسی «فاوست» است که بخش نخست آن در سال ۱۸۰۸ و بخش دوم آن پس از مرگش منتشر شد. این اثر با پرداختن به موضوعاتی مانند دانش، میل انسانی، تجربه، اخلاق و جست‌وجوی معنا، یکی از آثار بنیادین ادبیات فلسفی جهان محسوب می‌شود.
گوته علاوه بر ادبیات، در زمینه‌هایی مانند نظریه رنگ‌ها، علوم طبیعی، زیبایی‌شناسی و تأملات فرهنگی نیز فعالیت داشت. نگاه او به طبیعت، انسان و رشد درونی فرد بر بسیاری از متفکران پس از او، از جمله رمانتیک‌ها و برخی فیلسوفان آلمانی، تأثیر گذاشت. اندیشه‌های او اغلب بر وحدت میان هنر، طبیعت و تجربه انسانی تأکید می‌کرد.