زندگی و اندیشه
دیوید جانستون استاد علوم سیاسی دانشگاه کلمبیا و پژوهشگر فلسفه سیاسی است. او بیشتر به خاطر کتاب «تاریخ مختصر عدالت» شناخته می‌شود که سیر تحول مفهوم عدالت را از دوران باستان تا عصر حاضر بررسی می‌کند.
دیوید سی. جانستون (متولد ۱۹۵۱) استاد علوم سیاسی دانشگاه کلمبیا در نیویورک است و پیش‌تر کرسی جوزف اشتراوس در فلسفه سیاسی را در این دانشگاه بر عهده داشته است. او دکترای خود را در سال ۱۹۸۱ از دانشگاه پرینستون دریافت کرد و پیش از پیوستن به کلمبیا، در دانشگاه ییل تدریس می‌کرد.
جانستون متخصص فلسفه سیاسی و تاریخ اندیشه‌های اخلاقی و سیاسی است. از آثار مهم او می‌توان به «بلاغت لویاتان: توماس هابز و سیاست تحول فرهنگی» (۱۹۸۶)، «ایده نظریه لیبرال» (۱۹۹۴) و به‌ویژه «تاریخ مختصر عدالت» (۲۰۱۱) اشاره کرد. در کتاب اخیر، او سیر تحول مفهوم عدالت را از جهان باستان تا دوران معاصر پی می‌گیرد و بر ظهور ایده عدالت اجتماعی تمرکز دارد. جانستون همچنین ویراستار آثاری درباره برابری و نسخه‌های انتقادی لویاتان هابز بوده است.
پژوهش‌های جاری او بر نظریه و عمل عدالت، ایده خودمختاری فردی و تاریخ عدالت اجتماعی متمرکز است. جانستون از چهره‌های شناخته‌شده در حوزه فلسفه سیاسی معاصر به شمار می‌رود و آثارش به زبان‌های مختلف از جمله عربی و کره‌ای ترجمه شده است.