زندگی ناچیز و کوتاه است، اما این واقعیت که ما وجود داریم و می‌توانیم رنج دیگران را کاهش دهیم، به زندگی اهمیت واقعی می‌بخشد.
زندگی و اندیشه
درک پارفیت فیلسوف برجسته بریتانیایی و یکی از مهم‌ترین و تأثیرگذارترین فیلسوفان اخلاق در نیمه دوم قرن بیستم و اوایل قرن بیست‌ویکم بود. او تمام حیات آکادمیک خود را در دانشگاه آکسفورد گذراند و با تحلیل‌های نوینش درباره هویت شخصی، اخلاق جمعیت و آینده‌نگری اخلاقی تحولی بنیادین ایجاد کرد. دو اثر کلیدی او، «دلایل و اشخاص» و «بر آنچه اهمیت دارد»، از شاهکارهای فلسفه تحلیلی معاصر به شمار می‌روند.
درک پارفیت (Derek Parfit) فیلسوف نامدار انگلیسی بود که بسیاری او را یکی از بزرگ‌ترین فیلسوفان اخلاق پس از هنری سیجویک می‌دانند. او در چین به دنیا آمد، اما در بریتانیا بزرگ شد و تحصیلات عالی خود را در دانشگاه آکسفورد به پایان رساند. پارفیت بخش عمده زندگی حرفه‌ای خود را به عنوان پژوهشگر و استاد در کالج آل سولز (All Souls) دانشگاه آکسفورد گذراند و به سبک زندگی ساده و وقفِ کامل وقت خود برای پژوهش فلسفی شهرت داشت.
نخستین اثر بزرگ او، کتاب «دلایل و اشخاص» (Reasons and Persons) در سال ۱۹۸۴ منتشر شد و تکانه‌ای بزرگ در فلسفه تحلیلی ایجاد کرد. پارفیت در این کتاب دیدگاه سنتی درباره «هویت شخصی» را به چالش کشید و مطرح کرد که تداوم شخصیتی در طول زمان بر پایه پیوستگی‌های روانی (مانند حافظه و ویژگی‌های شخصیتی) استوار است، نه یک «خود» یا نفس ثابت و غیرقابل‌تجزیه. او نتیجه گرفت که هویت آن‌قدرها که ما فکر می‌کنیم اهمیت ندارد، بلکه آنچه اهمیت دارد ارتباطات روانی است؛ نگاهی که پیامدهای اخلاقی عمیقی برای مسئولیت پذیری، دوراندیشی و دلسوزی دارد.
علاوه بر هویت شخصی، پارفیت مباحث نوینی را در «اخلاق جمعیت» (Population Ethics) و اخلاق نسل‌های آینده پایه‌گذاری کرد و مسائلی مانند «نتیجه‌گیری نفرت‌انگیز» (Repugnant Conclusion) را مطرح ساخت. او در دومین اثر بزرگ و چندجلدی خود، «بر آنچه اهمیت دارد» (On What Matters)، تلاش کرد میان سه سنت بزرگ اخلاقی — یعنی پیامدگرایی، کانتیسم و قراردادگرایی — همگرایی ایجاد کند و نشان دهد که این دیدگاه‌ها در بنیادی‌ترین سطح با یکدیگر هم‌راستا هستند.
