«ادبیات مجالی فراهم میآورد تا جهان انسانی ما گشودگی و عمق و وسعت بیشتری یابد و به تجربههای زیسته ما محدود نشود.»
ایرج رضایی پژوهشگر و مدرس ایرانی زبان و ادبیات فارسی، عضو هیأت علمی دانشگاه و دارای دکتری زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران است. حوزه تخصصی مطالعات او عرفان اسلامی و بهویژه مولویشناسی است و بیش از دو دهه به مطالعه آثار و اندیشههای مولانا و ارائه درسگفتارها و پژوهشهایی درباره جهاننگری او پرداخته است.
ایرج رضایی پژوهشگر و مدرس زبان و ادبیات فارسی و عرفان اسلامی است. او دکتری زبان و ادبیات فارسی خود را از دانشگاه تهران دریافت کرده و عضو هیأت علمی دانشگاه است. بخش مهمی از فعالیت علمی و آموزشی او به مطالعه ادبیات عرفانی فارسی، بهویژه آثار و اندیشههای مولانا جلالالدین محمد بلخی، اختصاص دارد.
رضایی مولویشناسی را حوزه مطالعات تخصصی خود معرفی کرده و بیش از بیست سال با آثار مولانا بهصورت مستمر درگیر بوده است. بنا بر معرفی مؤسسه سروش مولانا، او سخنرانیها و مقالات متعددی در مراکز علمی و فرهنگی درباره جهاننگری مولانا ارائه کرده و پژوهشی درازدامن درباره تعاملات و مناسبات انسانی در آثار و اندیشه مولانا را نیز دنبال کرده است. او در همین مؤسسه دورهها و کلاسهایی در زمینه مولانا و عرفان برگزار کرده است.
نوشتههای رضایی دامنهای فراتر از مولویپژوهی دارند و موضوعاتی چون ادبیات فارسی، هنر، فرهنگ و تجربه عرفانی را نیز دربرمیگیرند. در یادداشتهای منتشرشده از او، ادبیات هنری عرصهای گشوده و تأویلپذیر دانسته میشود که میتواند افق تجربه انسانی را از محدوده تجربه زیسته فرد فراتر ببرد و به فهم، مدارا و نزدیکی افقهای ذهنی انسانها یاری رساند. در نوشتههای او همچنین توجه ویژهای به حافظ، سعدی، فردوسی و دیگر چهرههای ادبیات کلاسیک فارسی دیده میشود.