جان مرشایمر

جان جوزف مرشایمر در ۱۴ دسامبر ۱۹۴۷ در ایالات متحده آمریکا متولد شد. او پس از خدمت در ارتش آمریکا، تحصیلات دانشگاهی خود را در حوزه روابط بین‌الملل ادامه داد و دکترای خود را از دانشگاه کرنل دریافت کرد. مرشایمر از سال ۱۹۸۲ به عضویت هیئت علمی دانشگاه شیکاگو درآمد و به یکی از چهره‌های تأثیرگذار در مطالعه سیاست بین‌الملل تبدیل شد.

مهم‌ترین سهم نظری مرشایمر در علوم سیاسی، ارائه و بسط نظریه «واقع‌گرایی تهاجمی» (Offensive Realism) است. او در کتاب «تراژدی سیاست قدرت‌های بزرگ» (The Tragedy of Great Power Politics) استدلال می‌کند که ساختار نظام بین‌الملل، به‌ویژه نبود یک قدرت مرکزی جهانی، دولت‌های بزرگ را به دنبال کردن قدرت و افزایش توان نسبی خود سوق می‌دهد. از دید او، حتی دولت‌هایی که اهداف دفاعی دارند نیز در شرایط رقابت امنیتی ممکن است به سیاست‌های تهاجمی روی آورند.

مرشایمر همچنین در کتاب «لابی اسرائیل و سیاست خارجی آمریکا» که با همکاری استیون والت نوشته شد، به بررسی تأثیر گروه‌های ذی‌نفوذ بر سیاست خارجی ایالات متحده پرداخت؛ این اثر با واکنش‌ها و بحث‌های گسترده‌ای در محافل دانشگاهی و سیاسی روبه‌رو شد.

پژوهش‌های او علاوه بر نظریه‌های روابط بین‌الملل، موضوعاتی مانند بازدارندگی هسته‌ای، امنیت بین‌المللی، سیاست قدرت‌های بزرگ و سیاست خارجی آمریکا را دربرمی‌گیرد. مرشایمر از منتقدان برخی رویکردهای لیبرال در سیاست خارجی و مداخلات نظامی ایالات متحده است و بر اهمیت موازنه قدرت و منافع ژئوپلیتیک در تحلیل روابط جهانی تأکید دارد.