ساموئل هانتینگتون

ساموئل فیلیپس هانتینگتون در ۱۸ آوریل ۱۹۲۷ در نیویورک متولد شد. او در سال ۱۹۴۶ از دانشگاه ییل فارغ‌التحصیل شد، در دانشگاه شیکاگو مدرک کارشناسی ارشد گرفت و در سال ۱۹۵۱ دکترای علوم سیاسی خود را از دانشگاه هاروارد دریافت کرد. هانتینگتون از ۱۹۵۰ فعالیت دانشگاهی خود را در هاروارد آغاز کرد و پس از دوره‌ای در دانشگاه کلمبیا، از ۱۹۶۳ تا پایان فعالیت حرفه‌ای‌اش در هاروارد ماند. او در این دانشگاه ریاست گروه علوم سیاسی و مرکز امور بین‌الملل را نیز بر عهده داشت.

نخستین حوزه مهم پژوهش او رابطه میان نیروهای مسلح و حکومت غیرنظامی بود. کتاب «سرباز و دولت: نظریه و سیاست روابط غیرنظامی ـ نظامی» (۱۹۵۷) از آثار اثرگذار او در این زمینه است و مسئله کنترل غیرنظامی بر ارتش را بررسی می‌کند. هانتینگتون سپس به مسئله توسعه و نظم سیاسی پرداخت. در کتاب «نظم سیاسی در جوامع دستخوش دگرگونی» (۱۹۶۸)، استدلال کرد که نوسازی اجتماعی و اقتصادی لزوماً به ثبات سیاسی نمی‌انجامد و اگر نهادهای سیاسی متناسب با سرعت تغییرات اجتماعی رشد نکنند، بی‌ثباتی و خشونت سیاسی افزایش می‌یابد.

در دهه‌های بعد، هانتینگتون به دموکراتیزاسیون و گذارهای سیاسی نیز پرداخت. کتاب «موج سوم: دموکراتیزاسیون در اواخر قرن بیستم» (۱۹۹۱) روند گسترش دموکراسی از میانه دهه ۱۹۷۰ تا اوایل دهه ۱۹۹۰ را بررسی می‌کند و از آثار مهم در ادبیات تطبیقی دموکراتیزاسیون به شمار می‌رود.

شهرت جهانی هانتینگتون بیش از همه با مقاله «برخورد تمدن‌ها؟» (۱۹۹۳) و کتاب «برخورد تمدن‌ها و بازسازی نظم جهانی» (۱۹۹۶) پیوند خورده است. او در این آثار استدلال کرد که در جهان پس از جنگ سرد، هویت‌های فرهنگی و تمدنی اهمیت فزاینده‌ای در شکل‌دهی به منازعات بین‌المللی خواهند داشت و خطوط اصلی برخی تعارض‌ها بیش از گذشته از مرزهای تمدنی عبور خواهند کرد. این دیدگاه بسیار تأثیرگذار و در عین حال به‌شدت بحث‌برانگیز بوده است.

هانتینگتون در سال‌های پایانی فعالیت فکری خود در کتاب «ما که هستیم؟ چالش‌های هویت ملی آمریکا» (۲۰۰۴) به مسئله هویت ملی و فرهنگ سیاسی آمریکا پرداخت. او همچنین در دهه ۱۹۷۰ در سیاست‌گذاری عمومی آمریکا نقش داشت و در دولت جیمی کارتر هماهنگ‌کننده برنامه‌ریزی امنیتی در شورای امنیت ملی بود. هانتینگتون در ۲۴ دسامبر ۲۰۰۸ در مارتاز وینیارد در ایالت ماساچوست درگذشت.