راهی که بتوان آن را گفت، راه ابدی نیست.
لائوزی (لائوتسه) فیلسوف و حکیم چینی باستان است که بهعنوان بنیانگذار آیین دائویی شناخته میشود. کتاب مشهور «دائو ده جینگ» به او نسبت داده شده و اندیشههایش تأثیر عمیقی بر فلسفه، دین و فرهنگ چین گذاشته است.
لائوزی (به معنای «استاد پیر») شخصیتی نیمهافسانهای در تاریخ فلسفه چین است که احتمالاً در قرن ششم پیش از میلاد میزیسته است. اطلاعات تاریخی دقیق دربارهی زندگی او اندک است و بسیاری از روایتها جنبهی اسطورهای دارند.
او را نویسندهی کتاب «دائو ده جینگ» میدانند؛ اثری کوتاه و بسیار تأثیرگذار که مفاهیم بنیادین دائو (راه)، وو-وی (عمل بدون اجبار) و هماهنگی با طبیعت را بیان میکند. اندیشهی لائوزی بر سادگی، فروتنی، پرهیز از دخالت اجباری و پیروی از جریان طبیعی امور تأکید دارد.
آیین دائویی که بر پایهی تعالیم او شکل گرفت، یکی از جریانهای اصلی فکری و معنوی چین شد و بر ادبیات، هنر، پزشکی سنتی و سیاست چین تأثیر ماندگاری گذاشت.