اندیشمند ایرانی
محمدتقی جعفری
Mohammad Taghi Jafariفلسفه اسلامی، اخلاق و انسان‌شناسی فلسفیایرانی۱۹۲۳–۱۹۹۸
«علم اگر با اخلاق همراه نباشد، نمی‌تواند سعادت انسان را تأمین کند.»
زندگی و اندیشه
محمدتقی جعفری فیلسوف، مفسر نهج‌البلاغه و متفکر ایرانی در حوزه فلسفه اسلامی، اخلاق و انسان‌شناسی بود. او با شرح و تحلیل آثار فلسفی و دینی، به‌ویژه مجموعه آثارش درباره نهج‌البلاغه و مثنوی معنوی، از چهره‌های اثرگذار اندیشه معاصر ایران به شمار می‌رود.
محمدتقی جعفری در سال ۱۳۰۲ در تبریز به دنیا آمد. او تحصیلات دینی خود را در حوزه‌های علمیه تبریز، تهران و نجف ادامه داد و در نجف از محضر برخی استادان برجسته علوم اسلامی بهره برد. پس از بازگشت به ایران، به تدریس فلسفه، فقه، اصول و مباحث کلامی پرداخت و به‌عنوان یکی از شارحان برجسته فلسفه اسلامی شناخته شد.
جعفری بخش مهمی از فعالیت علمی خود را به بررسی مسائل بنیادی فلسفه، اخلاق، انسان‌شناسی و رابطه علم و دین اختصاص داد. او تلاش می‌کرد میان سنت فلسفی اسلامی و پرسش‌های انسان معاصر پیوند برقرار کند و در آثارش موضوعاتی مانند آزادی، حقوق بشر، معنای زندگی، تکامل انسان و ارزش‌های اخلاقی را بررسی کرد.
از آثار مهم او می‌توان به مجموعه «ترجمه و تفسیر نهج‌البلاغه»، «شرح و تفسیر مثنوی مولوی»، «حقوق جهانی بشر از دیدگاه اسلام و غرب»، «علم و دین» و نوشته‌هایی درباره فلسفه و انسان‌شناسی اشاره کرد. شرح‌های او بر متون کلاسیک، به‌ویژه نهج‌البلاغه و مثنوی، از گسترده‌ترین آثار تفسیری معاصر فارسی در این زمینه‌ها هستند.
محمدتقی جعفری در طول زندگی علمی خود با برخی فیلسوفان و دانشمندان جهان نیز گفت‌وگو و مباحثه داشت و می‌کوشید مسائل فلسفی و اخلاقی را در چارچوبی جهانی مطرح کند. او در سال ۱۳۷۷ در لندن درگذشت.