
فهم درست از حال و آینده، بدون نقد روشمند و متکی بر اسناد واقعیِ گذشته امکانپذیر نیست.
رسول جعفریان پژوهشگر، تاریخنگار و استاد گروه تاریخ دانشگاه تهران است. او با تصحیح متون کهن و تألیف آثار متعدد درباره تاریخ تشیع، دوران صفویه و تاریخ حج، نقش مهمی در توسعه پژوهشهای تاریخی معاصر ایران داشته است.
رسول جعفریان (زاده ۱۳۴۰ در خوراسگان اصفهان) تاریخنگار، پژوهشگر و استاد برجسته گروه تاریخ دانشگاه تهران است. او علاوه بر تحصیلات حوزوی در قم، پژوهشهای گستردهای را در حوزه تاریخ اسلام و ایران انجام داده و مدیریت مراکز مهمی مانند کتابخانه مجلس شورای اسلامی و کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران را در کارنامه خود دارد.
حوزه اصلی پژوهشهای جعفریان، تاریخ تشیع، تحولات فکری و سیاسی دوران صفویه، تاریخ حج و جریانشناسی مذهبی-سیاسی ایران معاصر است. از آثار مهم و شناختهشده او میتوان به «تاریخ تشیع در ایران»، «صفویه در عرصه دین، فرهنگ و سیاست» و «جریانها و سازمانهای مذهبی-سیاسی ایران» اشاره کرد.
اندیشه و رویکرد پژوهشی او بر پایه سندپژوهی دقیق، احیا و تصحیح متون خطی کهن و تحلیل انتقادی تحولات فکری و مذهبی استوار است. او همواره بر اهمیت نگاه علمی و فرارفتن از سادهانگاریهای عامیانه در مواجهه با تاریخ مذهبی و سیاسی تأکید کرده است.
