رابرت ساگدن

رابرت ساگدن اقتصاددان بریتانیایی است و سال‌هاست در دانشکده اقتصاد دانشگاه ایست آنگلیا در نوریچ تدریس و پژوهش می‌کند. کارهای او در مرز اقتصاد، فلسفه سیاسی و اخلاق قرار دارد و هم به مباحث فنی نظریه انتخاب و هم به پرسش‌های بنیادین درباره معیارهای داوری در باب رفاه و بازار می‌پردازد.

از نخستین آثار او «اصول تحلیل هزینه‌ـ‌فایده عملی» (با آلن ویلیامز، ۱۹۷۸) و «اقتصاد سیاسی انتخاب عمومی» (۱۹۸۱) است. در سال ۱۹۸۲ همراه با گراهام لومز «نظریه پشیمانی» را ارائه کرد. این نظریه توضیح می‌دهد که چرا انتخاب افراد در شرایط عدم قطعیت گاه از اصول متعارف نظریه مطلوبیت مورد انتظار فاصله می‌گیرد. کتاب «اقتصاد حقوق، همکاری و رفاه» (۱۹۸۶) او را به‌عنوان یکی از چهره‌های اصلی پژوهش درباره پیدایش قراردادها و هنجارهای اجتماعی از دل تعامل‌های راهبردی معرفی کرد. او همچنین با مایکل باچراک در پیشبرد نظریه «استدلال تیمی» همکاری کرد؛ نظریه‌ای که می‌کوشد رفتار همکارانه افراد را با پرسیدن اینکه «ما چه کار کنیم؟» توضیح دهد، نه فقط «من چه کار کنم؟».

در دهه‌های اخیر ساگدن به نقد رویکردهای رفاه‌گرایانه در اقتصاد رفتاری و مبانی سیاست‌گذاری مبتنی بر «تلنگر» پرداخته است. او استدلال می‌کند که اقتصاددان نباید ترجیحات افراد را «نابخردانه» بخواند و خود را داور مطلوبیت واقعی آنان بداند. کتاب «جامعه مزیت: دفاع یک اقتصاددان رفتاری از بازار» (۲۰۱۸) این دیدگاه را بسط می‌دهد: بازار را باید عرصه‌ای برای منفعت متقابل و همکاری داوطلبانه میان افراد دید، نه ابزاری برای بیشینه‌سازی رفاه اجتماعی. این نگاه ریشه در سنت قرارداد‌گرایی و اندیشه‌های دیوید هیوم و آدام اسمیت دارد.