هیچ‌کس کتابی را نمی‌خواند؛ آدمی خودش را از خلال کتاب‌ها می‌خواند.
زندگی و اندیشه
رومن رولان نویسنده، نمایشنامه‌نویس و جستارنویس فرانسوی و برنده جایزه نوبل ادبیات ۱۹۱۵ بود. شهرت او به‌ویژه با رمان بلند «ژان کریستف»، زندگی‌نامه‌های شخصیت‌هایی چون بتهوون و گاندی و دفاع پیگیرش از صلح‌طلبی و انسان‌گرایی گره خورده است.
رومن رولان در ۲۹ ژانویه ۱۸۶۶ در کلامسیِ فرانسه به دنیا آمد و در اکول نرمال پاریس تحصیل کرد؛ سپس با دریافت بورس به مدرسه فرانسوی رم رفت. علایق او از آغاز میان ادبیات، موسیقی، تاریخ و فلسفه گسترده بود و همین پیوند میان هنر و اندیشه بعدها به یکی از ویژگی‌های اصلی آثارش تبدیل شد. او در ۳۰ دسامبر ۱۹۴۴ در وزلهٔ فرانسه درگذشت.
مهم‌ترین اثر داستانی رولان «ژان کریستف» است؛ مجموعه‌رمانی که زندگی و کشمکش‌های روحی و هنری یک موسیقی‌دان را دنبال می‌کند. «جان شیفته» نیز از آثار مهم داستانی اوست. رولان برای توصیف ساختار این‌گونه آثار بلند و پیوسته اصطلاح «رمان رودخانه‌ای» را به کار برد. او همچنین درباره موسیقی و شخصیت‌های تاریخی و فرهنگی نوشت و در جستار «تئاتر مردم» از مردمی‌تر و دموکراتیک‌تر شدن تئاتر دفاع کرد.
رولان در سال ۱۹۱۵ برنده جایزه نوبل ادبیات شد؛ جایزه‌ای که به سبب جنگ در سال ۱۹۱۶ به او اعطا شد. آکادمی نوبل بر آرمان‌گرایی ادبی او و همدلی و حقیقت‌جویی‌اش در تصویرکردن انسان‌ها تأکید کرد. صلح‌طلبی، جست‌وجوی حقیقت و معنای زندگی و توجه به امکان همبستگی انسانی از درون‌مایه‌های برجسته آثار و زندگی فکری او بودند.
رولان به فلسفه و معنویت هند نیز علاقه‌ای جدی داشت و درباره گاندی نوشت. توجه او به تجربه عرفانی و مفهوم «احساس اقیانوسی» در مکاتباتش با زیگموند فروید نیز بازتاب یافت. در مجموع، آثار او ادبیات، موسیقی، معنویت و تعهد اخلاقی به صلح و انسان را به یکدیگر پیوند می‌دهند.